Jeremia 6 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

محاصره اورشليم

1 ای اهالی بنيامين فرار كنيد! برای نجات جانتان از اورشليم فرار كنيد! در شهر تقوع شيپور خطر را به صدا درآوريد، در بيت هكاريم نشانههای خطر را بر پا كنيد، چون بلا و ويرانی عظيمی از سوی شمال به اين سو میآيد! 2 من اورشليم را نابود خواهم كرد شهری كه مانند دختری زيبا و ظريف است. 3 پادشاهان با سپاهيانشان گرداگرد آن خيمه خواهند زد و هر يک در هر كجا كه بخواهند مستقر خواهند شد. 4 ببين، برای جنگ آماده میشوند. هنگام ظهر جنگ درمیگيرد و تمام بعد از ظهر به شدت ادامه میيابد تا شامگاه كه هوا تاريک میشود. 5 آنگاه میگويند: «بياييد در تاريكی شب حمله كنيم و تمام كاخهايش را از بين ببريم!» 6 خداوند قادر متعال چنين میفرمايد: «درختانش را ببريد و با آن در مقابل اورشليم سنگر بسازيد. اين شهر بايد مجازات بشود، چون به کلی فاسد شده است. 7 همانطور كه از چشمه، آب فوران میكند، از اين شهر هم شرارت بيرون میجهد! فرياد ظلم و ستم در كوچههايش طنين انداخته است. بيماری و زخمهای متعفن آن همواره در برابر ديدگانم میباشد. 8 «ای اهالی اورشليم، از اين سختیها درس عبرت بگيريد، و گرنه از شما بيزار شده، سرزمينتان را ويران خواهم كرد تا كسی نتواند در آن ساكن شود. 9 مانند درخت مويی كه همه خوشههايش چيده شده، قوم اسرائيل نيز خوشهچينی خواهد شد آن گونه كه خوشهای باقی نماند.»

ياغيگری اسرائيل

10 من به خداوند گفتم: «چه كسی به سخنان و هشدارهای من گوش فرا خواهد داد؟ ايشان گوشهای خود را بستهاند و نمیخواهند بشنوند. كلام تو ايشان را ناراحت و خشمگين میسازد و نمیخواهند به گوششان برسد. 11 به سبب تمام اين كارهای شرمآورشان من از خشم الهی لبريزم و ديگر نمیتوانم تحمل كنم.» آنگاه خداوند فرمود: «خشم و غضب خود را بر سر اهالی اورشليم خواهم ريخت بر كودكانی كه در كوچهها بازی میكنند، بر مجلس جوانان، بر زن و شوهرها، و بر سالخوردگان. 12 زنان و خانهها و مزرعههايشان، همه به دست دشمن خواهد افتاد، چون من اهالی اين سرزمين را تنبيه خواهم كرد. 13 همگی ايشان از كوچک تا بزرگ، دروغگو بوده، به دنبال سود نامشروع میباشند، حتی انبیا و كاهنان نيز فريبكارند! 14 آنها زخمهای قوم مرا میپوشانند گويی چيز چندان مهمی نيست. میگويند: ”آرامش برقرار است!“ در حالی که آرامشی وجود ندارد. 15 آيا قوم من از بتپرستی شرمندهاند؟ نه، ايشان هرگز احساس شرم و حيا نمیكنند! از اين رو، من ايشان را مجازات خواهم نمود و ايشان در ميان كشتگان خواهند افتاد.» 16 با وجود اين، خداوند چنين میفرمايد: «بر سر جادهها بايستيد و بپرسيد راه درست، يعنی راهی كه خداشناسان در ايام قديم میپيمودند، كدام است؛ شما نيز همان راه را دنبال نماييد تا در وجودتان آرامش بيابيد. ولی شما جواب میدهيد: ”نه، ما اين راه را پيروی نخواهيم كرد!“ 17 بر شما نگهبانانی گماشتم تا به شما هشدار دهند كه به صدای شيپور خطر گوش دهيد، ولی شما گفتيد: ”گوش نخواهيم داد!“» 18 پس خداوند میگويد: «ای قومها بشنويد! ای گواهان بنگريد كه بر سر ايشان چه خواهد آمد! 19 ای زمين گوش بده! من بر سر اين قوم بلايی خواهم آورد كه ثمرهٔ خيالات گناهآلود خودشان است، چون به كلام من گوش نمیدهند و دستورات مرا زير پا میگذارند. 20 پس ديگر چه فايدهای دارد كه از سرزمين سبا برای من بخور میآورند و از سرزمينهای دور دست، عطرهای گرانبها. من هدايای ايشان را نمیتوانم بپذيرم؛ ديگر برايم خوشايند نيستند. 21 بنابراين من بر سر راه اين قوم سنگهای لغزنده قرار خواهم داد تا پدران، پسران و دوستان و همسايگانشان بلغزند و هلاک شوند.»

حمله از سوی شمال

22 خداوند میفرماید: «از سرزمين شمال لشكری در حركت است و قوم نيرومندی برای جنگ با شما برخاستهاند. 23 ايشان به كمان و نيزه مسلحند، سنگدل و بیرحم هستند و وقتی بر اسبهای خود سوار میشوند، صدايشان مانند خروش درياست! آنها برای جنگ با اورشليم مهيا شدهاند.» 24 مردم اورشليم میگويند: «اين خبرها را شنيدهايم، برای همين دستهايمان لرزان شده و مانند زنی كه در حال زاييدن است، دچار هراس و درديم. 25 جرأت نداريم به صحرا برويم و يا در جادهها قدم بگذاريم، چون دشمن ما مسلح است! ترس از هر سو ما را فرا گرفته است!» 26 خداوند میفرمايد: «ای قوم من، لباس ماتم بر تن كن و به عزا بنشين؛ مانند كسی كه در مرگ تنها پسرش به عزا نشسته، به تلخی سوگواری كن، چون سربازان غارتگر، ناگهان بر تو هجوم خواهند آورد. 27 «ای ارميا، من تو را سنگ محک قرار دادهام تا قوم مرا محک بزنی؛ پس كردار و رفتار ايشان را مشاهده و ارزيابی نما. 28 آنها كاملاً ياغی شده و دلشان همچون مفرغ و آهن سخت گرديده است؛ به هر جا كه میروند، غيبت میكنند؛ تمام اعمالشان گناهآلود است. 29 آهنگر با افزودن دمای كوره، سرب را تصفيه میكند، ولی قوم من تصفيه ناپذيرند، زيرا بدكاران از آنها جدا نمیشوند. 30 ايشان ”نقرهٔ ناخالص بیمصرف“ ناميده خواهند شد، چون من تركشان كردهام.»

Верен

1 Бягайте, вениаминови синове отсред Ерусалим! Надуйте тръба в Текое и издигнете знак във Вет-Акерем, защото зло надвисва от север и голяма гибел! 2 Ще изтребя красавицата и изнежената, сионската дъщеря. 3 Пастири и стадата им ще дойдат при нея, ще разпънат шатрите си наоколо против нея, ще пасат всеки на мястото си. 4 Подгответе свещена война против нея! Станете и нека се изкачим по пладне! Горко ни, защото преваля денят, защото се простират вечерните сенки. 5 Станете и нека се изкачим през нощта, и нека съборим дворците ѝ! 6 Защото така казва ГОСПОД на Войнствата: Отсечете дървета и издигнете насип против Ерусалим! Това е градът, който трябва да се накаже, вътре в него е пълно с насилие. 7 Както блика вода от извора, така блика злото от него; насилие и грабеж се чува в него*; пред Мен са постоянно болести и рани. 8 Поправи се, Ерусалиме, за да не се откъсне от теб душата Ми, да не те направя пустиня, ненаселена земя. 9 Така казва ГОСПОД на Войнствата: Ще оберат докрай като лозе остатъка на Израил; върни ръката си като гроздоберач към пръчките. 10 На кого да говоря и да свидетелствам, за да чуят? Ето, ухото им е необрязано и не могат да чуят; ето, ГОСПОДНОТО слово стана присмех за тях, нямат благоволение в него. 11 Затова съм пълен с яростта ГОСПОДНА, уморих се да се въздържам. Ще я излея върху децата по улиците и върху цялото събрание на младежите, защото ще бъдат грабнати и мъж с жена, и старец с престарял. 12 И къщите им ще преминат на други, и ниви, и жени заедно. Защото ще простра ръката Си против жителите на земята, заявява ГОСПОД. 13 Защото от малкия им до големия им, всеки е отдаден на алчност; и от пророк до свещеник, всеки върши измама. 14 И лекуваха раната на Моя народ лекомислено, като казваха: Мир, мир! А няма мир. 15 Засрамиха ли се, че извършиха гнусотии? Не, никак не ги досрамя и не знаят да се изчервят. Затова ще паднат между падащите, ще бъдат съборени, когато ги накажа, казва ГОСПОД. 16 Така казва ГОСПОД: Застанете на пътищата и вижте, и попитайте за древните пътеки – кой е добрият път, и ходете в него, и ще намерите покой на душите си. Но те казаха: Няма да ходим! 17 Поставих над вас и пазачи – слушайте гласа на тръбата! Но те казаха: Няма да слушаме! 18 Затова слушайте, народи, и узнай, събрание, какво ще стане с тях. 19 Слушай земьо! Ето, Аз докарвам злото върху този народ, плода на помислите им; защото не послушаха думите Ми и закона Ми, а го отхвърлиха. 20 Защо Ми е ливанът, който донасят от Сава, и благоуханната тръстика от далечна земя? Всеизгарянията ви не са Ми приятни и жертвите ви не са Ми угодни. 21 Затова, така казва ГОСПОД: Ето, Аз поставям препънки пред този народ и ще се спъват в тях заедно бащи и синове; ще погинат и съсед, и приятел. 22 Така казва ГОСПОД: Ето, народ идва от северната страна, и голям народ ще се надигне от най-далечните краища на земята. 23 Лък и копие държат, жестоки са и безмилостни; гласът им бучи като морето и яздят на коне; всеки строен като мъж за бой срещу теб, дъще сионска. 24 Чухме слуха за него, ръцете ни отслабнаха, страх ни обзе като раждаща жена. 25 Не излизай на полето и по път не ходи, защото меч има неприятелят, ужас отвред! 26 Дъще на народа Ми, опаши се с вретище и се валяй в пепел; надигни оплакване като за единствен син, заплачи горчиво, защото опустошителят ще дойде внезапно върху нас! 27 Поставих те за изпитател в народа си и крепост, за да узнаеш и да изпиташ пътя им. 28 Те всички са закоравели отстъпници, обикалят като клеветници; бронз и желязо са, всички са покварени. 29 Духалото изгоря, оловото се довърши от огъня. Напразно топи леярят – злите не се отделиха. 30 Отхвърлено сребро ще ги нарекат, защото ГОСПОД ги е отхвърлил.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Верен | Jeremia 6

محاصره اورشليم

ياغيگری اسرائيل

حمله از سوی شمال