1.Korinther 10 | Nueva Versión Internacional (Castellano) Верен

1.Korinther 10 | Nueva Versión Internacional (Castellano)

Advertencias basadas en la historia de Israel

1 No quiero que desconozcáis, hermanos, que nuestros antepasados estuvieron todos bajo la nube y que todos atravesaron el mar. 2 Todos ellos fueron bautizados en la nube y en el mar para unirse a Moisés. 3 Todos también comieron el mismo alimento espiritual 4 y tomaron la misma bebida espiritual, pues bebían de la roca espiritual que los acompañaba, y la roca era Cristo. 5 Sin embargo, la mayoría de ellos no agradaron a Dios, y sus cuerpos quedaron tendidos en el desierto. 6 Todo eso sucedió para servirnos de ejemplo,* a fin de que no nos apasionemos por lo malo, como lo hicieron ellos. 7 No seáis idólatras, como lo fueron algunos de ellos, según está escrito: «Se sentó el pueblo a comer y a beber, y se entregó al desenfreno». 8 No cometamos inmoralidad sexual, como algunos lo hicieron, por lo que en un solo día perecieron veintitrés mil. 9 Tampoco pongamos a prueba al Señor, como lo hicieron algunos y murieron víctimas de las serpientes. 10 Ni murmuréis contra Dios, como lo hicieron algunos y sucumbieron a manos del ángel destructor. 11 Todo eso les sucedió para servir de ejemplo, y quedó escrito para advertencia nuestra, pues a nosotros nos ha llegado el fin de los tiempos. 12 Por lo tanto, si alguien piensa que está firme, tenga cuidado de no caer. 13 Vosotros no habéis sufrido ninguna tentación que no sea común al género humano. Pero Dios es fiel, y no permitirá que vosotros seáis tentados más allá de lo que podáis aguantar. Más bien, cuando llegue la tentación, él os dará también una salida a fin de que podáis resistir.

Las fiestas idólatras y la Cena del Señor

14 Por tanto, mis queridos hermanos, huid de la idolatría. 15 Me dirijo a personas sensatas; juzgad vosotros mismos lo que digo. 16 Esa copa de bendición por la cual damos gracias,* ¿no significa que entramos en comunión con la sangre de Cristo? Ese pan que partimos, ¿no significa que entramos en comunión con el cuerpo de Cristo? 17 Hay un solo pan del cual todos participamos; por eso, aunque somos muchos, formamos un solo cuerpo. 18 Considerad al pueblo de Israel como tal:* ¿No entran en comunión con el altar los que comen de lo sacrificado? 19 ¿Qué quiero decir con esta comparación? ¿Que el sacrificio que los gentiles ofrecen a los ídolos sea algo, o que el ídolo mismo sea algo? 20 No, sino que, cuando ellos ofrecen sacrificios, lo hacen para los demonios, no para Dios, y no quiero que vosotros entréis en comunión con los demonios. 21 No podéis beber de la copa del Señor y también de la copa de los demonios; no podéis participar de la mesa del Señor y también de la mesa de los demonios. 22 ¿O vamos a provocar a celos al Señor? ¿Somos acaso más fuertes que él?

La libertad del creyente

23 «Todo está permitido», pero no todo es provechoso. «Todo está permitido», pero no todo es constructivo. 24 Que nadie busque sus propios intereses, sino los del prójimo. 25 Comed de todo lo que se vende en la carnicería, sin preguntar nada por motivos de conciencia, 26 porque«del Señor es la tierra y todo cuanto hay en ella». 27 Si algún incrédulo os invita a comer, y vosotros aceptáis la invitación, comed de todo lo que os sirvan sin preguntar nada por motivos de conciencia. 28 Ahora bien, si alguien os dice: «Esto ha sido ofrecido en sacrificio a los ídolos», entonces no lo comáis, por consideración al que se lo mencionó, y por motivos de conciencia.* 29 Me refiero a la conciencia del otro, no a la vuestra. ¿Por qué se ha de juzgar mi libertad de acuerdo con la conciencia ajena? 30 Si con gratitud participo de la comida, ¿me van a condenar por comer algo por lo cual doy gracias a Dios? 31 En conclusión, ya sea que comáis o bebáis o hagáis cualquier otra cosa, hacedlo todo para la gloria de Dios. 32 No hagáis tropezar a nadie, ni a judíos, ni a gentiles ni a la iglesia de Dios. 33 Haced como yo, que procuro agradar a todos en todo. No busco mis propios intereses, sino los de los demás, para que sean salvos.

La Santa Biblia, Nueva Versión Internacional TM, NVI TM (Castilian) Copyright © 1999, 2005, 2017 by Biblica, Inc. Used with permission. All rights reserved worldwide. “Nueva Versión Internacional” is a trademark registered in the United States Patent and Trademark Office and in the Instituto Mexicano de la Propiedad Industrial (IMPI) by Biblica, Inc. The “NVI”, “Biblica”, “International Bible Society” and the Biblica Logo are trademarks registered in the United States Patent and Trademark Office by Biblica, Inc. Used with permission.

Верен
1 Не искам, братя, да не знаете, че нашите бащи са били всички под облака и всички са минали през морето, 2 и всички в Мойсей са се кръстили в облака и в морето, 3 и всички са яли една и съща духовна храна, 4 и всички са пили от едно и също духовно питие, защото пиеха от духовната Канара, която ги придружаваше – и тази Канара беше Христос. 5 Но въпреки това в повечето от тях Бог не благоволи, защото ги измори в пустинята. 6 Но тези неща бяха пример за нас, за да не жадуваме за злото, както те жадуваха. 7 И не бъдете идолопоклонници, като някои от тях, според писаното: „Народът седна да яде и да пие, и стана да играе.“ 8 Нито да блудстваме, както блудстваха някои от тях и паднаха в един ден двадесет и три хиляди души. 9 Нито да изпитваме Христос, както някои от тях Го изпитаха и погинаха от змиите. 10 И не роптайте, както роптаеха някои от тях и погинаха от изтребителя. 11 А всичко това им се случи за пример и беше записано за поука на нас, върху които са дошли последните времена. 12 Затова, който мисли, че стои, нека внимава да не падне. 13 Никакво изкушение не ви е постигнало, освен това, което е човешко; но Бог е верен, който няма да допусне да бъдете изкушени повече, отколкото ви е силата, но заедно с изкушението ще даде и изходен път, така че да можете да го издържите. 14 Затова, възлюбени мои, бягайте от идолослужението. 15 Говоря като на разумни – вие сами съдете за това, което казвам. 16 Чашата на благословението, която ние благославяме, не е ли участие в Христовата кръв? Хлябът, който разчупваме, не е ли участие в Христовото тяло? 17 Защото ние, многото, сме един хляб, едно тяло, понеже всички в този един хляб участваме. 18 Вижте Израил по плът: тези, които ядат жертвите, нямат ли участие в олтара? Тогава какво? 19 Казвам ли аз, че идолът е нещо или че идоложертвеното е нещо? 20 Не, но онова, което жертват езичниците, го жертват на демоните, а не на Бога, но аз не желая вие да имате общение с демоните. 21 Не можете да пиете Господната чаша и чашата на демоните, не можете да участвате в Господната трапеза и в трапезата на демоните. 22 Или искаме да подбудим Господа към ревност? Ние по-силни ли сме от Него? 23 Всичко е позволено, но не всичко е полезно; всичко е позволено, но не всичко е изграждащо. 24 Никой да не търси своята си полза, а всеки – ползата на другия*. 25 Яжте всичко, което се продава в месарницата, без да го изпитвате заради съвестта си; 26 защото „Господна е земята и всичко, каквото има в нея.“ 27 Ако ви покани някой от невярващите и вие желаете да отидете, яжте каквото и да сложат пред вас, без да го изпитвате заради съвестта си. 28 Но ако някой ви каже: Това е било принесено в жертва на идоли; не яжте заради този, който ви го е известил, и заради съвестта. 29 Имам предвид не твоята съвест, а на другия; понеже, защо да се съди моята свобода от друга съвест? 30 Ако аз участвам в яденето с благодарение, защо да ме злословят за онова, за което благодаря? 31 И така, ядете ли, пиете ли, или вършите нещо друго, всичко вършете за Божията слава. 32 Не ставайте спънка нито за юдеи, нито за гърци, нито за Божията църква, 33 както и аз се стремя да угодя на всички във всичко, като търся не своята собствена полза, а ползата на мнозина, за да се спасят*.