1Die Weisheit hat ihr Haus gebaut und ihre sieben Säulen ´darin` aufgestellt*.2Sie hat Tiere* geschlachtet, ihren Wein gemischt und auch schon den Tisch gedeckt.3Ihre Dienerinnen hat sie losgeschickt, damit sie von der Stadtmauer herab ´ die Einladung zum Festmahl` ausrufen.4»Wer einfältig und unerfahren ist, soll herkommen!« Die Unverständigen lädt sie ein:5»Kommt, esst von meinem Brot und trinkt von dem Wein, den ich gemischt habe!6Wendet euch von der Unvernunft* ab, dann werdet ihr leben. Geht geradeaus auf dem Weg der Einsicht.«7Wer einen Spötter zurechtweist, wird ´von ihm` nur beschimpft, und wer einen Gottlosen tadelt, zieht sich selbst Schaden zu.8Rüge keinen Spötter, damit er dich nicht hasst! Ermahne lieber einen weisen Menschen, denn der wird dich dafür lieben.9Belehre einen Klugen*, dann wird er noch klüger, unterweise einen Rechtschaffenen, dann lernt er dazu.10Weisheit beginnt mit der Ehrfurcht vor dem HERRN, den Heiligen zu erkennen ist ´wahre` Einsicht.11Durch mich, ´die Weisheit`, wirst du lange leben*, und es werden dir zusätzliche Lebensjahre geschenkt.12Wenn du weise bist, kommt es dir selbst zugute, und wenn du ein ´hochmütiger` Spötter bist, musst du die Folgen allein tragen.13Frau Torheit ist leidenschaftlich und versteht es zu verführen – sonst aber kann sie nichts!14Sie sitzt vor der Tür ihres Hauses in einem Sessel an der Stadtmauer,15um alle einzuladen, die vorübergehen und ´bisher` einen geraden Weg verfolgten:16»Wer einfältig und unerfahren ist, soll herkommen!« Den Unverständigen lockt sie:17»Gestohlenes Wasser schmeckt süß, und heimlich gegessenes Brot ist köstlich!«18Und er merkt nicht, dass in ihrem Haus die Geister der Toten wohnen. Ihre Gäste begeben sich in die Tiefen des Totenreichs.
کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر
حكمت و حماقت
1حكمت كاخی بنا كرده است كه هفت ستون دارد.2او مهمانی بزرگی ترتيب داده و انواع شرابها و خوراكها را آماده كرده است3و كنيزان خود را فرستاده، تا بر بلندترين مكان شهر بايستند و ندا سر دهند:4«ای آدمهای جاهل و نادان بياييد5و از خوراک و شرابی كه آماده كردهام بخوريد.6راه جهالت را ترک گفته، زنده بمانيد. راه دانا شدن را پيش بگيريد.»7اگر آدم بدكاری را كه هميشه ديگران را مسخره میكند تأديب نمايی، جز اينكه مورد اهانت او واقع شوی نتيجهٔ ديگری نخواهد داشت.8پس او را به حال خود واگذار چون اگر بخواهی به او كمک كنی از تو متنفر میشود؛ اما اگر شخص دانا را تأديب كنی تو را دوست خواهد داشت.9اگر آدم دانا را نصيحت كنی داناتر میشود و اگر به آدم درستكار تعليم بدهی علمش بيشتر میگردد؛10زيرا خداترسی اساس حكمت است و شناخت خدای مقدس انسان را دانا میكند.11حكمت عمرت را زياد میكند.12اگر حكمت داشته باشی سودش به خودت میرسد و اگر حكمت را ناچيز بشماری به خودت زيان میرسانی.13حماقت مانند زنی وراج و گستاخ و ابله میباشد.14او دم در خانهاش مینشيند و يا در بلندترين مكان شهر میايستد15و رهگذرانی را كه از آنجا عبور میكنند صدا میزند16و به اشخاص جاهل و نادان میگويد: «پيش من بياييد.17آب دزدی شيرين است و نان دزدی لذيذ.»18آنها نمیدانند كه عاقبت كسانی كه به خانهٔ او میروند مرگ و هلاكت است.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.