Psalm 71 | Neue Genfer Übersetzung

Verlass mich nicht im Alter!

1 Bei dir, HERR, habe ich Zuflucht gefunden – lass mich nie in Schande geraten! 2 Erweise mir deine Treue, hilf mir und befreie mich*, neige dich zu mir herab und schenke meinem Rufen ein offenes Ohr! Rette mich doch! 3 Sei für mich ein Fels, ein sicheres Zuhause, zu dem* ich immer fliehen kann. Du hast ja fest beschlossen, mich zu retten. Denn mein Fels und meine Burg, das bist nur du!* 4 Mein Gott, befreie mich aus den Fängen der Gottlosen, rette mich aus den Klauen verbrecherischer und gewalttätiger Menschen! 5 Denn du allein bist meine Hoffnung, Herr, ja, HERR, du bist meine Zuversicht von meiner Jugend an. 6 Seit mein Leben begann, bist du mein Halt, aus dem Mutterleib hast du mich ans Licht gezogen.* Dich will ich loben allezeit.* 7 Für viele bin ich zu einem abschreckenden Beispiel geworden*, du aber bist meine sichere Zuflucht. 8 Mein Mund ist voll deines Lobes, lässt deinen Ruhm erklingen den ganzen Tag. 9 Stoße mich auch jetzt nicht von dir, wo ich alt geworden bin; wenn meine Kräfte mehr und mehr schwinden – auch da verlass mich nicht! 10 Denn meine Feinde reden schon ´das Schlimmste` über mich, und die mir nach dem Leben trachten, beraten sich. 11 Sie sagen: »Gott hat ihn verlassen! Verfolgt und ergreift ihn, denn keiner ist da, der ihm hilft!« 12 Gott, zieh dich nicht von mir zurück*, eile schnell herbei, um mir zu helfen! 13 Scheitern und umkommen sollen alle, die mich bis aufs Äußerste bekämpfen*, mit Schimpf und Schande beladen seien alle, die mich ins Unglück stürzen wollen! 14 Ich aber werde stets ´auf dich` hoffen und noch mehr dazu beitragen, dass man dich überall rühmt*. 15 Aus meinem Mund wird man hören, wie du deine Treue erweist, den ganzen Tag will ich davon reden, dass du Rettung schenkst. Ich kann gar nicht mehr zählen, wie oft du schon geholfen hast!* 16 Ich will ´zum Heiligtum` kommen, um die mächtigen Taten Gottes, des HERRN*, zu verkünden. Deine Treue* will ich preisen, dich allein will ich rühmen. 17 Gott, schon von meiner Jugend an hast du mich unterwiesen, und bis zum heutigen Tag verkünde ich deine Wunder. 18 Verlass mich nicht im Alter, mein Gott, auch nicht, wenn ich ein Greis mit weißen Haaren bin. Denn noch der Generation nach mir möchte ich verkünden, wie du eingreifst*; allen, die noch kommen, will ich von deiner Macht erzählen. 19 Gott, deine Treue ist so groß, dass sie bis an den Himmel reicht*! Du hast große Wunder getan – Gott, wer ist dir gleich? 20 Du hast uns* Nöte und bitteres Leid erfahren lassen, du wirst uns auch wieder neues Leben schenken und uns aus den tiefsten Abgründen der Erde emporführen. 21 Du wirst mein Ansehen vor den Menschen wiederherstellen, du wendest dich ´mir erneut zu` und tröstest mich. 22 So will ich dich nun preisen zum Spiel auf der Harfe, dich loben für deine Treue, mein Gott. Ich will dir Psalmen singen zur Zither, du heiliger Gott Israels*. 23 Jubel soll über meine Lippen kommen, wenn ich ein Lied für dich anstimme. Auch meine Seele, die du erlöst hast, jubelt dir zu. 24 Mit meinem Mund will ich den ganzen Tag verkünden, dass du deine Treue erweist.* Denn gescheitert und mit Schande bedeckt stehen alle da, die mich ins Unglück stürzen wollen. //

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعای مرد پير

1 ای خداوند، به تو پناه آوردهام، نوميدم مكن. 2 تو عادلی، پس مرا از دست دشمنانم نجات ده. 3 برای من پناهگاهی مطمئن باش تا همه وقت به تو پناه آورم. ای صخره و قلعه من، فرمان نجات مرا صادر كن! 4 خدايا، مرا از دست اشخاص شرور و بدكار و ظالم برهان! 5 ای خداوند، تنها اميد من تو هستی و از زمان كودكی اعتماد من تو بودهای! 6 زمانی كه در شكم مادرم بودم، تو از من نگهداری میكردی و پيش از آنكه متولد شوم، تو خدای من بودهای؛ پس تو را پيوسته ستايش خواهم كرد. 7 زندگی من برای بسياری سرمشق شده است، زيرا تو پشت و پناه من بودهای! 8 خدايا، تمام روز تو را شكر میگويم و بزرگيت را میستايم. 9 اكنون كه پير و ناتوان شدهام مرا دور مينداز و ترک مكن. 10 دشمنانم بر ضد من سخن میگويند و قصد جانم را دارند. 11 میگويند: «خدا او را ترک گفته است. پس برويم و او را گرفتار سازيم، چون كسی نيست كه او را نجات دهد!» 12 ای خدا، از من دور مشو! خدايا، به ياری من بشتاب! 13 دشمنان جانم رسوا و نابود شوند. آنانی كه میكوشند به من آسيب برسانند سرافكنده و بیآبرو شوند! 14 من پيوسته به تو اميدوارم و بيش از پيش تو را ستايش خواهم كرد. 15 از عدالت تو سخن خواهم گفت و هر روز برای مردم تعريف خواهم كرد كه تو بارها مرا نجات دادهای! 16 ای خداوند با نيروی تو خواهم رفت و به همه اعلان خواهم كرد كه تنها تو عادل هستی. 17 خدايا، از زمان كودكی معلم من تو بودهای و من هميشه دربارهٔ كارهای شگفتانگيز تو با ديگران سخن گفتهام. 18 پس اكنون كه پير و سفيد مو شدهام مرا ترک مكن. كمكم كن تا بتوانم به نسلهای آينده از قدرت و معجزات تو خبر دهم. 19 ای خدا، عدالت تو تا به آسمانها میرسد. تو كارهای بزرگ انجام دادهای. خدايا كسی مانند تو نيست. 20 ای كه سختيها و زحمات بسيار به من نشان دادی، میدانم كه به من نيروی تازه خواهی بخشيد و مرا از اين وضع فلاكتبار بيرون خواهی آورد. 21 مرا بيش از پيش سرافراز خواهی نمود و بار ديگر مرا دلداری خواهی داد. 22 ای خدای من، با نغمهٔ بربط صداقت تو را خواهم ستود! ای خدای مقدس اسرائيل، با صدای عود برای تو سرود خواهم خواند. 23 با تمام وجود برای تو سرود خواهم خواند و از شادی فرياد برخواهم آورد، زيرا تو مرا نجات دادهای. 24 تمام روز از عدالت تو سخن خواهم گفت، زيرا كسانی كه در پی آزار من بودند، رسوا و سرافكنده شدند.

Psalm 71 | Neue Genfer Übersetzung کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

Verlass mich nicht im Alter!

دعای مرد پير