1Für den Dirigenten*. Mit Saiteninstrumenten zu begleiten. Ein kunstvoll gestaltetes Lied*. Von David.2Höre mein Gebet, o Gott, und verschließe dich meinem Flehen nicht!3Schenk mir ein offenes Ohr und antworte mir. Vor Kummer finde ich keine Ruhe, stöhnend irre ich umher.4Denn ich höre, was meine Feinde erzählen, dem Druck dieser gottlosen Menschen bin ich ausgesetzt. Sie fügen mir Böses zu, voller Zorn feinden sie mich an.5Mein Herz bebt, Todesangst überfällt mich.6Furcht und Zittern setzt mir zu, das Grauen droht mich zu ersticken*.7Darum rufe ich: Ach hätte ich doch Flügel wie eine Taube! Ich würde davonfliegen und mich in Sicherheit bringen.8Ja, weit weg würde ich fliehen und in der Wüste einen Ort zum Ausruhen suchen. //*9Schnellstens würde ich Zuflucht finden vor heftigem Wind und vor Sturm.10Entzweie meine Feinde, o Herr, mache sie uneins im Denken und Reden!* Ich sehe doch, was von ihnen ausgeht: In der Stadt regieren Gewalt und Streit ´wie Wächter`,11die auf den Mauern Tag und Nacht ihre Runden drehen. Leid und Unglück herrschen mitten in der Stadt,12in ihrem Innern greift Zerstörung um sich. Auf ihrem Marktplatz nehmen Unterdrückung und Betrug kein Ende.13Es ist ja nicht mein Feind, der mich verhöhnt – das könnte ich noch ertragen! Nicht jemand, der mich schon immer gehasst hat, spielt sich gegen mich auf – vor einem solchen könnte ich mich noch verbergen.14Aber nein, du bist es, ein Mann, der mir nahestand*, mein Freund und Vertrauter!15Wie schön war es, als wir noch zusammen waren und unsere Gedanken austauschen konnten! Gemeinsam gingen wir den Weg hinauf zum Haus Gottes, inmitten einer fröhlichen Menge.16Der Tod soll meine Feinde wegraffen! Lebendig sollen sie ins Totenreich hinabfahren! Denn Bosheit herrscht in ihren Häusern und in ihren Herzen.17Ich aber, ich rufe zu Gott, und der HERR wird mir Rettung schenken.18Am Abend, am Morgen und am Mittag klage und stöhne ich – so lange, bis Gott meine Stimme hört.19Er befreit mich und lässt meine Seele Frieden finden. Darum können mir die nichts anhaben, die jetzt scharenweise gegen mich stehen.20Ja, Gott wird mich hören und meinen Feinden die Antwort geben, die sie verdienen* – er sitzt schließlich immer noch auf dem Thron und regiert. // Sie wollen sich ja nicht ändern, und vor Gott haben sie keine Ehrfurcht.21Der früher mein Vertrauter* war, hat seine Hand erhoben gegen seine Gefährten, den Bund der Freundschaft hat er gebrochen.22Seine Worte sind butterweich, sein Herz jedoch sinnt auf Krieg! Seine Reden sind glatter als Öl, doch sie verwunden wie gezückte Schwerter!23Wirf all deine Last auf den HERRN! Er wird dich sicher halten. Niemals lässt er den zu Fall kommen, der nach Gottes Willen lebt.*24Ja, du selbst, Gott, wirst die Bösen hinabstürzen in die tiefste Grube*. Blutgierige Mörder und Betrüger werden sterben, noch bevor die Hälfte ihrer Lebenszeit vergangen ist. Ich aber vertraue auf dich!
کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر
دعای كسی كه دوستش به او خيانت كرده
1ای خدا، به دعای من گوش كن. هنگامی كه نزد تو ناله میكنم، خود را پنهان مكن.2دعايم را بشنو و آن را مستجاب فرما، زيرا از شدت پريشانی فكر، نمیدانم چه كنم.3تهديد دشمنان و ظلم بدكاران، خاطرم را آشفته كرده است. آنان با خشم و نفرت با من رفتار میكنند و مرا عذاب میدهند.4ترس بر قلبم چنگ انداخته و مرا بیقرار كرده؛ وحشت مرگ سراسر وجودم را فرا گرفته است.5از شدت ترس و لرز نزديک است قالب تهی كنم.6به خود میگويم: «ای كاش همچون كبوتر بال میداشتم تا به جايی دور در صحرا پرواز میكردم و در آنجا پنهان میشدم و استراحت میكردم؛8میشتافتم به سوی پناهگاهی و از تندباد و طوفان حوادث در امان میماندم.»9خداوندا، اين بدكاران را چنان پريشان كن كه زبان يكديگر را نفهمند، زيرا آنان شهر را از خشونت و ظلم پر ساختهاند.10آنان روز و شب شهر را دور میزنند و شرارت و جنايت میآفرينند.11شهر پر از ظلم و فساد است و حيله و فريب از كوچهها دور نمیشود.12اين دشمن من نيست كه به من توهين میكند، و گرنه تحمل میكردم؛ اين حريف من نيست كه بر من برخاسته، و گرنه خود را از او پنهان میكردم.13اين تو هستی ای دوست صميمی و همكار من!14ما با يكديگر رفاقت صادقانه داشتيم، با يكديگر درد دل میكرديم و با هم به خانهٔ خدا میرفتيم.15باشد كه دشمنانم پيش از وقت، زنده به گور شوند، زيرا دلها و خانههايشان پر از شرارت است.16اما من از خدا كمک میطلبم و او نجاتم خواهد داد.17صبح، ظهر و شب به پيشگاه خدا مینالم و شكايت میكنم و او صدای مرا خواهد شنيد.18هر چند دشمنان من زيادند، اما او مرا در جنگ با آنها پيروز خواهد ساخت و به سلامت باز خواهد گرداند.19خدايی كه از ازل بر تخت فرمانروايی نشسته است دعايم را خواهد شنيد و آنها را شكست خواهد داد، زيرا آنها از خدا نمیترسند و نقشههای پليد خود را تغيير نمیدهند.20دوست و همكار سابق من دست خود را بر روی دوستانش بلند میكند و عهد دوستی خود را میشكند.21زبانش چرب است اما در باطنش كينه و نفرت هست. سخنانش از روغن نيز نرمتر است اما همچون شمشير میبرد و زخمی میكند.22مشكلات خود را به خدا واگذار و او تو را حفظ خواهد كرد. خداوند هرگز نخواهد گذاشت كه شخص نيكوكار بلغزد و بيفتد.23اما تو ای خدا، اين اشخاص خونخوار و نيرنگباز را پيش از وقت به گور خواهی فرستاد. ولی من بر تو توكل دارم.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.