1Einige Zeit später griff David die Philister an. Er brachte ihnen eine demütigende Niederlage bei und beendete damit endgültig ihre Vorherrschaft ´über Israel`.2Danach besiegte er die Moabiter. Die moabitischen Gefangenen mussten sich nebeneinander auf den Boden legen, und die Reihe wurde mit einer Messschnur abgemessen:* Je zwei Schnurlängen von Gefangenen wurden hingerichtet, danach wurde eine Schnurlänge am Leben gelassen. Die Moabiter mussten sich Davids Herrschaft unterwerfen und ihm regelmäßig Tribut zahlen.3Außerdem besiegte David den König der ´aramäischen` Stadt Zoba: Hadad-Eser, den Sohn Rehobs. Hadad-Eser war gerade Richtung Eufrat gezogen*, um dort seine Oberherrschaft zurückzugewinnen.4David nahm 1.700 Wagenkämpfer* und 20.000 Fußsoldaten aus Hadad-Esers Heer gefangen. Die Zugpferde der Streitwagen ließ er lähmen, nur hundert ´verschonte er und` behielt sie für sich.5Die Aramäer aus Damaskus kamen Hadad-Eser, dem König von Zoba, zu Hilfe. Aber David schlug ´sie und tötete` aus ihrem Heer 22.000 Mann.6Er stationierte Besatzungstruppen in ihrem Gebiet und machte sie zu seinen Untertanen, die ihm regelmäßig Tribut zahlen mussten. In allen Kriegszügen stand der HERR ihm bei und schenkte ihm den Sieg.*7Die goldenen Schilde*, die Hadad-Esers hohe Offiziere getragen hatten, nahm David mit und brachte sie nach Jerusalem.8In den Städten Betach* und Berotai, die zu Hadad-Esers Gebiet gehört hatten, erbeutete er große Mengen an Bronze.9Als Toï, der König von Hamat, hörte, dass David das gesamte Heer Hadad-Esers vernichtend geschlagen hatte,10schickte er seinen Sohn Joram* ´nach Jerusalem`, um David zu grüßen und ihn für seinen erfolgreichen Feldzug zu beglückwünschen. Denn Toï war mit Hadad-Eser verfeindet und hatte schon viele Kriege gegen ihn geführt.* Joram brachte David Gefäße aus Silber, Gold und Bronze als Geschenk mit.11David weihte diese Gefäße für den ´Dienst im Heiligtum des` HERRN. Genauso hielt er es mit all dem Silber und Gold, das er auf seinen Eroberungszügen bei den ´benachbarten` Völkern erbeutete:12bei den Edomitern*, den Moabitern, den Ammonitern, den Philistern, den Amalekitern sowie bei Hadad-Eser, dem Sohn Rechobs, dem König von Zoba.13Davids Ruhm wurde noch größer, als er nach seinem Sieg über die Aramäer einen Feldzug gegen die Edomiter unternahm und im Salztal 18.000 Feinde tötete*.14Er stationierte Besatzungstruppen in ganz Edom und machte die Edomiter zu seinen Untertanen. In allen Kriegszügen stand der HERR ihm bei und schenkte ihm den Sieg.
Davids oberste Beamte
15David regierte als König über ganz Israel und sorgte im ganzen Volk für Recht und Gerechtigkeit.16Joab, der Sohn der Zeruja, war Oberbefehlshaber über das Heer. Joschafat, der Sohn Ahiluds, war der Sprecher des Königs.17Die ´obersten` Priester waren Zadok, der Sohn Ahitubs, und Ahimelech, der Sohn Abjatars.* Seraja war Hofschreiber*.18Benaja, der Sohn Jojadas, befehligte die Leibwache des Königs*. Davids Söhne waren Priester*.
کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر
فتوحات داوود
1پس از چندی باز داوود به فلسطينیها حمله كرده، آنها را شكست داد و شهر جت را كه بزرگترين شهر ايشان بود از دست آنها گرفت.2داوود همچنين موآبیها را شكست داده، اسيران را به رديف در كنار هم روی زمين خوابانيد؛ سپس از هر سه نفر دو نفر را كشت و يک نفر را زنده نگه داشت. بازماندگان موآبی تابع داوود شده، به او باج و خراج میدادند.3در ضمن داوود نيروهای هددعزر (پسر رحوب)، پادشاه صوبه را در هم شكست، زيرا هددعزر میكوشيد بار ديگر نواحی كنار رود فرات را به چنگ آورد.4در اين جنگ داوود هزار عرابه، هفت هزار سرباز سواره و بيست هزار سرباز پياده را به اسيری گرفت، بعد صد اسب برای عرابهها نگه داشته، رگ پای بقيهٔ اسبان را قطع كرد.5او همچنين با بيست و دو هزار سرباز سوری كه از دمشق برای كمک به هَدَدعَزَر آمده بودند جنگيد و همهٔ آنها را كشت.6داوود در دمشق چندين قرارگاه مستقر ساخت و مردم سوريه تابع داوود شده، به او باج و خراج میپرداختند. به اين ترتيب داوود هر جا میرفت، خداوند او را پيروزی میبخشيد.7داوود سپرهای طلای سرداران هددعزر را گرفته، به اورشليم برد.8در ضمن، او از طبح و بيروتای، شهرهای هددعزر، مقدار زيادی مفرغ گرفته، آنها را هم به اورشليم برد.9توعو، پادشاه حمات، وقتی شنيد كه داوود بر لشكر هددعزر پيروز شده است،10پسرش هدورام را فرستاد تا سلام وی را به او برساند و اين پيروزی را به او تبريک بگويد، چون هددعزر و توعو با هم دشمن بودند. هدورام هدايايی از طلا و نقره و مفرغ به داوود داد.11داوود، همهٔ اين هدايا را با طلا و نقرهای كه خود از ادومیها، موآبیها، عمونیها، فلسطينیها، عماليقیها و نيز از هددعزر پادشاه به غنيمت گرفته بود، وقف خداوند كرد.13داوود در درهٔ نمک با هجده هزار سرباز ادومی وارد جنگ شده، آنها را از بين برد. اين پيروزی داوود به شهرت او افزود.14سپس داوود در سراسر ادوم، قرارگاهها مستقر كرد و ادومیها تابع او شدند. داوود به هر طرف میرفت، خداوند به او پيروزی میبخشيد.15داوود با عدل و انصاف بر اسرائيل حكومت میكرد.16فرماندهٔ سپاه او، يوآب (پسر صرويه) و وقايعنگار او یهوشافاط (پسر اخيلود) بود.17صادوق (پسر اخيطوب) و اخيملک (پسر ابياتار) هر دو كاهن بودند و سرايا کاتب بود.18بنايا (پسر يهوياداع) فرماندهٔ محافظين دربار داوود بود. پسران داوود نيز در امور دربار به او كمک میكردند.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.