1David richtete die Worte dieses Liedes an den HERRN, nachdem der HERR ihn aus der Gewalt all seiner Feinde und auch aus der Hand Sauls errettet hatte.*2Er sprach: Der HERR ist mein Fels, meine Festung und mein Befreier.3Mein Gott ist meine Zuflucht, mein Schild und mein starker Retter*, meine Burg in sicherer Höhe. Du bist mein Retter, du schützt mich vor aller Gewalt.4»Gepriesen sei der HERR!«, rufe ich, und so werde ich vor meinen Feinden gerettet.5Fluten des Todes brachen über mich herein, Sturzbäche der Vernichtung erschreckten mich.6Die Fangarme des Totenreichs griffen nach mir, Stricke des Todes drohten mich zu fesseln.7In meiner tiefen Not rief ich zum HERRN, laut schrie ich um Hilfe zu meinem Gott. In seinem heiligen Tempel hörte er meine Stimme, dort erreichte ihn mein Hilfeschrei.8Da ging ein Grollen und Beben durch die Erde, die Fundamente der Himmel erzitterten und erbebten, denn ´der HERR` geriet in Zorn.9Rauch qoll aus seiner Nase, verzehrendes Feuer loderte aus seinem Mund, glühende Kohlen brachen hervor.10Dann neigte ´der HERR` den Himmel und fuhr herab, unter seinen Füßen waren dunkle Wolken.11Er kam auf einem Kerub-Engel, auf ihm flog er daher und erschien* auf Flügeln des Windes.12Er hüllte sich in Dunkelheit wie in ein Zelt, in Regenwolken, die schwer waren von Wasser*.13Strahlender Glanz umgab ihn, um ihn brannte es wie glühende Kohlen.14Dann ließ der HERR den Donner am Himmel erdröhnen, er, der Höchste, ließ seine Stimme erschallen.15Er schoss Pfeile ab und zerstreute die Feinde - seine Blitze brachten sie in Verwirrung.16Da wurde der Grund des Meeres sichtbar, die Fundamente des Erdkreises enthüllten sich - durch das Schelten und Drohen des HERRN, durch sein zorniges Schnauben.17Er streckte aus der Höhe seine Hand aus, ergriff mich und zog mich heraus aus den Wasserfluten.18Er rettete mich vor der Gewalt meiner Feinde, vor denen, die mich hassten, denn sie waren mächtiger als ich.19Sie stürmten auf mich los, damals, als mein Unglück begann.* Doch der HERR gab mir Halt und Sicherheit.20Er führte mich aus der Not in den weiten Raum der Freiheit, riss mich aus aller Gefahr heraus, weil er Gefallen an mir hatte.21So handelte der HERR an mir, denn ich hatte nach seinem Willen gelebt.* Weil meine Hände rein waren von aller Schuld, hat er mir Gutes vergolten.22Denn ich achtete auf die Wege des HERRN und hielt mich an sie; ich habe mich nicht von meinem Gott losgesagt*.23Alle seine Rechtsbestimmungen standen mir vor Augen, seine Vorschriften habe ich nicht verworfen.24Ich hielt mich mit ungeteiltem Herzen an ihn, ich hütete mich davor, schuldig zu werden.25Da belohnte der HERR mich dafür, dass ich nach seinem Willen lebte.* Denn in seinen Augen war ich rein von aller Schuld.26Wer dir treu ist, dem bist auch du treu. Wer sich ganz zu dir hält, dem bleibst du zugewandt.27Dem, der sich rein hält von Schuld, begegnest du aufrichtig. Wer jedoch hinterhältig ist, dem stellst du dich quer.*28Du rettest ein von Not gebeugtes Volk, aber den Hochmütigen widerstehst du und erniedrigst sie*.29Du, HERR, bist mein Licht, du erleuchtest meine Finsternis.30Denn mit dir kann ich meinen Feinden entgegenstürmen, mit meinem Gott kann ich über Mauern springen.31Was für ein wunderbarer Gott!* Vollkommen ist sein Weg. Das Wort des HERRN ist rein. Ein schützender Schild ist er für alle, die sich bei ihm bergen.32Wer ist denn Gott außer dem HERRN? Und wer könnte ein Fels sein als allein unser Gott?33Gott ist meine starke Festung, er öffnet mir den richtigen Weg.34Er macht mich schnell und gewandt wie ein Hirsch, er hilft mir, auf sicheren Höhen zu stehen*.35Gleichzeitig lehrt er meine Hände, Krieg zu führen; mit meinen Armen spanne ich den Bogen aus Erz.36Auch gabst du mir dein Heil als Schild zur Deckung, dein Zuspruch machte mich siegreich und groß.37Du hast vor mir freien Raum geschaffen, deshalb konnte ich vorwärtsgehen, ohne zu Fall zu kommen.*38Ich jagte meinen Feinden nach und überwältigte sie, und ich kehrte nicht um, bis ich sie vernichtet hatte.39Ja, ich vernichtete sie, ich schlug sie zu Boden, sodass sie sich nicht mehr erhoben. Sie stürzten vor mir nieder und lagen besiegt zu meinen Füßen.40Du hast mich für den Kampf ausgerüstet und stark gemacht.* Meine Gegner hast du vor mir in die Knie gezwungen.41Du schlugst meine Feinde in die Flucht.* Alle, die mich hassten, konnte ich vernichten.42Jetzt waren sie es, die nach Hilfe suchten, aber es war kein Retter für sie da. Sie riefen zum HERRN, aber er antwortete ihnen nicht.43So zermalmte ich sie und machte sie zu Staub, wie den Schmutz der Gassen habe ich sie zertreten und zermalmt.44Du hast mich den Krieg im eigenen Land siegreich überwinden lassen und mich zum Herrscher über Nationen gemacht; Völker, die ich zuvor nicht kannte, unterwarfen sich mir.45Menschen aus anderen Ländern zeigten mir Ergebenheit*. Wenn sie nur die Nachricht von meinen Siegen hörten, erwiesen sie mir schon Gehorsam.*46Die fremden Völker hatte aller Mut verlassen, zitternd kamen sie aus ihren Festungen.47Der HERR lebt! Gepriesen sei mein Fels! Hoch erhoben sei Gott, der Fels, bei dem ich Rettung fand!48Dieser wunderbare Gott* – er ließ mich Vergeltung üben. Er brachte Völker unter meine Herrschaft49und befreite mich von meinen Feinden. Du hast mich über alle erhöht, die sich gegen mich stellten. Vor gewalttätigen Menschen hast du mich beschützt.50Darum will ich dich preisen vor den Völkern, HERR; zum Ruhm deines Namens will ich dir Loblieder singen.51Welch mächtige Taten vollbringt Gott zur Rettung und zum Wohl seines Königs! Wie groß ist die Liebe, die er seinem gesalbten König David und dessen Nachkommen in Ewigkeit erweist!
کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر
سرود رهايی داوود
1وقتی كه خداوند داوود را از دست شائول و دشمنان ديگرش رهانيد، او اين سرود را برای خداوند سراييد:2خداوند قلعهٔ من است. او صخرهٔ من است و مرا نجات میبخشد.3خدايم صخرهٔ محكمی است كه به آن پناه میبرم. او همچون سپر از من محافظت میكند، به من پناه میدهد و با قدرتش مرا میرهاند. نجات دهندهٔ من، مرا از ظلم میرهاند.4او را به كمک خواهم طلبيد و از چنگ دشمنان رهايی خواهم يافت. ای خداوند تو شايستهٔ پرستش هستی!5مرگ، مرا در چنگال خود گرفتار كرده بود و موجهای ويرانگرش مرا در بر گرفته بود.6مرگ برای من دام نهاده بود تا مرا به كام خود بكشد.7اما من در اين پريشانی به سوی خداوند فرياد برآوردم و از خدايم كمک خواستم. فرياد من به گوش او رسيد و او از خانهٔ مقدسش نالهٔ مرا شنيد.8آنگاه زمين تكان خورد و لرزيد و بنياد آسمان مرتعش شد و به لرزه درآمد، زيرا خداوند به خشم آمده بود.9دود از بينی او برآمد و شعلههای سوزانندهٔ آتش از دهانش زبانه كشيد.10او آسمان را شكافت و نزول كرد، زير پايش ابرهای سياه قرار داشت.11بر عرابهٔ آسمانی خويش سوار شد و با سرعت باد پرواز نمود.12او خود را با تاريكی پوشاند و ابرهای غليظ و پر آب او را احاطه كردند.13درخشندگی حضور او، شعلههای آتش پديد آورد.14آنگاه خداوند، خدای متعال، با صدای رعدآسا از آسمان سخن گفت.15او با تيرهای آتشين خود، دشمنانم را پراكنده و پريشان ساخت.16آنگاه به فرمان او آب دريا به عقب رفت و با دميدن نفس او خشكی پديد آمد.17خداوند از آسمان دست خود را دراز كرد و مرا از اعماق آبهای بسيار بيرون كشيد.18مرا از چنگ دشمنان نيرومندی كه از من تواناتر بودند، رهانيد19وقتی در سختی و پريشانی بودم، دشمنان بر من هجوم آوردند، اما خداوند مرا حفظ كرد.20او مرا به جای امنی برد، او مرا نجات داد، زيرا مرا دوست میداشت.21خداوند پاداش درستكاری و پاكی مرا داده است،22زيرا از دستورات او اطاعت نمودهام و به خدای خود گناه نورزيدهام.23همهٔ احكامش را بجا آوردهام و از فرمان او سرپيچی نكردهام.24در نظر خداوند بیعيب بودهام، خود را از گناه دور نگاه داشتهام.25خداوند به من پاداش داده است، زيرا در نظر او پاک و درستكار بودهام.26خدايا، تو نسبت به كسانی كه به تو وفادارند، امين هستی و كسانی را كه كاملند محبت میكنی.27اشخاص پاک را بركت میدهی و افراد فاسد را مجازات میكنی.28تو افتادگان را نجات میدهی، اما متكبران را سرنگون میكنی.29ای خداوند، تو نور من هستی، تو تاريكی مرا به روشنايی تبديل میكنی.30با كمک تو به صفوف دشمن حمله خواهم برد و قلعههای آنها را در هم خواهم كوبيد.31اعمال خداوند كامل و بینقص است و وعدههای او پاک و قابل اعتماد! خداوند از كسانی كه به او پناه میبرند مانند سپر محافظت میكند.32كيست خدا غير از خداوند و كيست صخرهٔ نجات غير از خدای ما؟33خدا به من قوت میبخشد و در راههايی كه میروم مرا حفظ میكند.34پاهايم را چون پاهای آهو میگرداند تا بتوانم بر بلنديها بايستم.35او دستهای مرا برای جنگ تقويت میكند تا بتوانم كمان برنجين را خم كنم.36خداوندا، تو با سپرت مرا نجات دادهای، و از لطف توست كه به اين عظمت رسيدهام.37زمين زير پايم را وسيع ساختهای تا نلغزم.38دشمنانم را تعقيب میكنم و آنها را شكست میدهم و تا آنها را از بين نبرم، باز نمیگردم.39آنها را چنان بر زمين میكوبم كه زير پاهايم بيفتند و برنخيزند.40تو برای جنگيدن مرا قوت بخشيدهای و دشمنانم را زير پاهای من انداختهای.41تو آنها را وادار به عقبنشينی و فرار مینمايی و من آنها را نابود میكنم.42فرياد برمیآورند، ولی كسی نيست كه آنها را برهاند. از خداوند كمک میخواهند، اما او نيز به داد ايشان نمیرسد.43من آنها را خرد كرده، به صورت غبار درمیآورم، و آنها را مانند گل كوچهها لگدمال میكنم.44تو مرا از شورش قومم نجات دادهای و مرا رهبر قومها ساختهای. مردمی كه قبلاً آنها را نمیشناختم اكنون مرا خدمت میكنند.45بيگانهها در حضور من سر تعظيم فرود میآورند و به محض شنيدن دستوراتم، آنها را اجرا میكنند.46آنها روحيهٔ خود را باختهاند و با ترس و لرز از قلعههای خود بيرون میآيند.47خداوند زنده است! شكر و سپاس بر خدای متعال باد كه صخرهٔ نجات من است!48خدايی كه انتقام مرا میگيرد، قومها را مغلوب من میگرداند،49و مرا از چنگ دشمنان میرهاند. خداوندا، تو مرا بر دشمنانم پيروز گردانيدی و از دست ظالمان رهايی دادی.50ای خداوند، تو را در ميان قومها خواهم ستود و در وصف تو خواهم سراييد.51خدا پيروزيهای بزرگی نصيب پادشاه برگزيدهٔ خود، داوود، میسازد، و بر او و نسلش هميشه رحمت میفرمايد.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.