2.Mose 17 | Neue Genfer Übersetzung

Wasser aus dem Felsen

1 Die ganze Gemeinschaft der Israeliten verließ die Wüste Sin und zog von Lagerplatz zu Lagerplatz*, wie der HERR es ihnen befahl. Als sie ihre Zelte bei Refidim aufschlugen, fanden sie kein Trinkwasser. 2 Da erhob das Volk schwere Vorwürfe gegen Mose und forderte: »Gib* uns endlich Wasser, damit wir wieder etwas zu trinken haben!« Mose erwiderte: »Warum macht ihr mir solche Vorwürfe? Warum fordert ihr den HERRN heraus?« 3 Doch die Leute hatten ´großen` Durst und begehrten gegen Mose auf: »Warum hast du uns überhaupt aus Ägypten geführt?«, schimpften sie. »Nur, um uns mitsamt unseren Kindern und unserem Vieh jämmerlich verdursten zu lassen?« 4 Da schrie Mose zum HERRN ´um Hilfe`: »Was soll ich mit diesen Leuten machen? Es fehlt nicht mehr viel, und sie steinigen mich!« 5 Der HERR antwortete ihm: »Geh zusammen mit einigen der führenden Männer Israels an der Spitze des Volkes ´hinüber zum Berg Horeb`! Nimm den Stab, mit dem du auf den Nil geschlagen hast, in die Hand, und geh los! 6 Dort auf dem Felsen am Berg Horeb erwarte ich dich*. Schlag gegen den Felsen, dann wird Wasser herausströmen, und die Leute werden zu trinken haben.« Im Beisein der führenden Männer Israels tat Mose, was der HERR ihm befohlen hatte. 7 Mose* nannte diesen Ort Massa und Meriba (»Herausforderung« und »Vorwurf«)*, weil die Israeliten dort schwere Vorwürfe ´gegen ihn` erhoben und den HERRN herausgefordert hatten. Sie hatten nämlich gefragt: »Ist der HERR nun bei uns oder nicht?«

Moses Gebet bringt den Sieg

8 Als die Israeliten nach Refidim kamen, rückten die Amalekiter an, um gegen sie zu kämpfen. 9 Mose forderte Josua auf: »Wähle ´geeignete` Männer für unser Heer aus und zieh morgen gegen die Amalekiter in den Kampf. Ich werde ´währenddessen` oben auf dem Hügel stehen und den Gottesstab in der Hand halten.« 10 Josua gehorchte Moses Befehl und zog gegen die Amalekiter in die Schlacht. Unterdessen stiegen Mose, Aaron und Hur auf die Anhöhe. 11 Solange Mose seine Hand ´mit dem Stab` emporhielt, waren die Israeliten überlegen. Wenn er jedoch die Hand sinken ließ, gewannen die Amalekiter die Oberhand. 12 ´Mit der Zeit` wurden Moses Arme schwer. Da holten Aaron und Hur einen Stein, und Mose setzte sich darauf. Die beiden stützten seine Arme, jeder auf einer Seite. Auf diese Weise blieben Moses Arme bis zum Sonnenuntergang beständig ´nach oben gestreckt`. 13 So errang Josua einen vollständigen Sieg über das amalekitische Heer.* 14 Danach sagte der HERR zu Mose: »Schreibe, was geschehen ist, zur Erinnerung auf eine Schriftrolle. Schärfe Josua ein*, dass ich die Amalekiter vollständig auslöschen will. Niemand soll sich mehr an sie erinnern!« 15 Mose errichtete einen Altar und nannte ihn: »Mein Feldzeichen ist der HERR!«* 16 Er sagte: »Schwört dem HERRN treue Gefolgschaft:* Durch alle Generationen wird der HERR gegen die Amalekiter Krieg führen!«

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

آب از صخره

1 بنیاسرائيل به دستور خداوند از صحرای سين كوچ كردند و پس از چند توقف كوتاه، در رفيديم اردو زدند. اما وقتی به آنجا رسيدند، ديدند كه در آن مكان نيز آب برای نوشيدن پيدا نمیشود. 2 پس گله و شكايت آغاز كردند و به موسی گفتند: «به ما آب بده تا بنوشيم.» موسی جواب داد: «چرا گله و شكايت میكنيد؟ چرا خداوند را امتحان مینماييد؟» 3 اما آنها كه از تشنگی بیتاب شده بودند، فرياد زدند: «چرا ما را از مصر بيرون آوردی؟ آيا ما را به اينجا آوردی تا با فرزندان و گلههای خود از تشنگی بميريم؟» 4 موسی به حضور خداوند رفت و گفت: «من با اين قوم چه كنم؟ هر آن ممكن است مرا سنگسار كنند.» 5 خداوند در جواب موسی فرمود: «برخی از بزرگان بنیاسرائيل را همراه خود بردار و پيشاپيش مردم به طرف كوه حوريب حركت كن. من در آنجا كنار صخره، پيش تو خواهم ايستاد. با همان عصايی كه به رود نيل زدی، به صخره بزن تا آب از آن جاری شود و قوم بنوشند.» موسی همانطور كه خداوند به او دستور داد، عمل كرد و آب از صخره جاری شد. 7 موسی اسم آنجا را مسّا (يعنی«قوم، خداوند را امتحان كردند») گذاشت؛ ولی بعضی اسم آنجا را مريبه (يعنی«محل بحث و مجادله») گذاشتند، چون در آنجا قوم اسرائيل به مجادله با خداوند پرداختند و گفتند: «آيا خداوند در ميان ما هست يا نه؟» و به اين ترتيب او را امتحان كردند.

جنگ با عمالایقیها

8 عماليقیها به رفيديم آمدند تا با بنیاسرائيل بجنگند. 9 موسی به يوشع گفت: «افرادی از قوم انتخاب كن و فردا به جنگ عماليقیها برو. من عصای خدا را به دست گرفته بر فراز تپه خواهم ايستاد.» 10 پس يوشع طبق دستور موسی به جنگ عماليقیها رفت و موسی و هارون و حور* به بالای تپه رفتند. 11 موسی دستهای خود را به طرف آسمان بلند كرد. تا زمانی كه دستهای موسی بالا بود، جنگاوران اسرائيلی پيروز میشدند، اما هر وقت دستهای خود را از خستگی پايين میآورد، عماليقیها بر آنان چيره میگشتند. 12 سرانجام موسی خسته شد و ديگر نتوانست دستهای خود را بالا ببرد. پس هارون و حور، او را روی سنگی نشاندند و از دو طرف دستهای او را تا غروب آفتاب بالا نگه داشتند. 13 در نتيجه، يوشع و سپاهيان او، عماليقیها را به کلی تار و مار كردند. 14 آنگاه خداوند به موسی فرمود: «شرح اين پيروزی را بنويس تا به يادگار بماند و به يوشع بگو كه من نام و نشان مردم عماليق را از روی زمين محو خواهم كرد.» 15 موسی در آن مكان يک قربانگاه ساخت و آن را«يهوه نسی» (يعنی«خداوند پرچم پيروزی من است») ناميد. 16 سپس موسی به قوم اسرائيل گفت: «پرچم خداوند را برافرازيد، زيرا خداوند با مردم عماليق نسل اندر نسل در جنگ خواهد بود.»

2.Mose 17 | Neue Genfer Übersetzung کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

Wasser aus dem Felsen

Moses Gebet bringt den Sieg

آب از صخره

جنگ با عمالایقیها