1Adam schlief mit seiner Frau Eva*, sie wurde schwanger und brachte einen Sohn zur Welt. Sie nannte ihn Kain (»Gewinn«)*, denn sie sagte: »Mit der Hilfe des HERRN habe ich einen Sohn* bekommen!«2´Später` brachte sie seinen Bruder Abel* zur Welt. Abel wurde Hirte und hielt Schafe und Ziegen, Kain hingegen wurde Ackerbauer.3Eines Tages brachte Kain dem HERRN einige Früchte seiner Feldarbeit als Opfer dar.4Auch Abel brachte ´ein Opfer dar. Er nahm` einige der erstgeborenen Jungtiere aus seiner Herde und ´opferte` davon die besten Fleischstücke*. Der HERR blickte freundlich auf Abel und ´nahm` sein Opfer ´an`,5aber Kain und seinem Opfer schenkte er keine Beachtung. Da packte Kain der Zorn, und er starrte finster vor sich hin.6Der HERR fragte ihn: »Warum bist du zornig? Warum starrst du so finster vor dich hin?7Wenn du Gutes im Sinn hast, kannst du den Blick frei erheben. Wenn du jedoch Böses vorhast, dann lauert die Sünde schon vor deiner Tür und will dich haben. Du aber sollst sie beherrschen!«8Doch Kain sagte zu Abel: »Komm, lass uns zusammen aufs Feld gehen!«* Und als sie dort waren, fiel er über seinen Bruder her und schlug ihn tot.9Der HERR fragte Kain: »Wo ist dein Bruder Abel?« »Ich weiß es nicht«, antwortete Kain. »Ist es etwa meine Aufgabe, auf meinen Bruder aufzupassen?«10Da sagte der HERR: »Was hast du getan? Ich höre, wie das Blut deines Bruders vom Feld zu mir schreit!11Von nun an bist du verflucht und musst das ´fruchtbare` Ackerland verlassen. Denn du hast es mit dem Blut deines Bruders getränkt.*12Wenn du es ´trotzdem` bearbeitest, wird es dir keinen Ertrag mehr schenken. Als heimatloser Flüchtling wirst du auf der Erde umherirren.«13Kain erwiderte: »Meine Strafe ist zu schwer. Ich kann sie nicht tragen.14Weil du mich vom ´fruchtbaren` Ackerland vertreibst und aus deiner Gegenwart verstößt, muss ich schutzlos umherirren*, und jeder, der mich findet, kann mich töten!«15»Damit dies nicht geschieht«, sagte der HERR, » ´bestimme ich`: Wer dich tötet, soll einer siebenfachen Rache zum Opfer fallen!« Dann versah er Kain mit einem Zeichen, damit niemand, der ihm begegnete, es wagen würde, ihn zu töten.16So verließ Kain die Nähe des HERRN und ließ sich in Nod*, einem Gebiet östlich von Eden, nieder.
Die Nachkommen Kains
17Kain schlief mit seiner Frau. Sie wurde schwanger und brachte einen Sohn namens Henoch zur Welt. Danach baute Kain eine Stadt und nannte sie ebenfalls Henoch.18Henoch bekam einen Sohn namens Irad. Irad wiederum war der Vater von Mehujaël, auf Mehujaël folgte Metuschaël und auf Metuschaël Lamech.*19Lamech heiratete zwei Frauen. Die eine hieß Ada, die andere Zilla.20Ada brachte einen Sohn namens Jabal zur Welt. Er ist der Urvater derer, die in Zelten wohnen und mit ihren Herden umherziehen.21Jabals Bruder hieß Jubal. Er ist der Urvater aller Saiten- und Flötenspieler.22Auch Zilla brachte ´einen Sohn` zur Welt, er bekam den Namen Tubal-Kain. Er wurde Schmied und fertigte alle Arten von Waffen und Werkzeugen aus Bronze und Eisen.* Seine Schwester hieß Naama.23Lamech sagte zu seinen Frauen: »Ada und Zilla, meine Frauen, hört mir zu und achtet auf das, was ich sage: Ich töte jeden Mann, der mich auch nur verwundet, und jeden Jungen, der mich verletzt.24Wer Kain tötet, soll einer siebenfachen Rache zum Opfer fallen. Aber Lamech soll siebenundsiebzigmal gerächt werden!«
Set und Enosch
25Adam schlief wieder mit seiner Frau, und sie brachte einen weiteren Sohn zur Welt. Sie nannte ihn Set (»Ersatz«)*, denn sie sagte: »Gott hat mir noch einen Nachkommen gegeben. Er wird Abel ersetzen, den Kain getötet hat.«26Auch Set bekam einen Sohn und nannte ihn Enosch. Damals begannen die Menschen, den HERRN bei seinem Namen* anzurufen.
کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر
قائن و هابيل
1حوّا از آدم حامله شده، پسری زاييد. آنگاه حوّا گفت: «به كمک خداوند مردی حاصل نمودم.» پس نام او را قائن (يعنی«حاصل شده») گذاشت.2حوّا بار ديگر حامله شده، پسری زاييد و نام او را هابيل گذاشت. هابيل به گلهداری پرداخت و قائن به كشاورزی مشغول شد.3پس از مدتی، قائن هديهای از حاصلِ زمينِ خود را به حضور خداوند آورد.4هابيل نيز چند رأس از نخستزادگان گلهٔ خود را ذبح كرد و بهترين قسمت گوشت آنها را به خداوند تقديم نمود. خداوند هابيل و هديهاش را پذيرفت،5اما قائن و هديهاش را قبول نكرد. پس قائن برآشفت و از شدت خشم سرش را به زير افكند.6خداوند از قائن پرسيد: «چرا خشمگين شدهای و سرت را به زير افكندهای؟7اگر درست عمل میكردی، آيا مقبول نمیشدی؟ اما چون چنين نكردی، گناه در كمين توست و میخواهد بر تو مسلط شود؛ ولی تو بر آن چيره شو!»8روزی قائن از برادرش هابيل خواست كه با او به صحرا برود. هنگامی كه آنها در صحرا بودند، ناگهان قائن به برادرش حمله كرد و او را كشت.9آنگاه خداوند از قائن پرسيد: «برادرت هابيل كجاست؟» قائن جواب داد: «از كجا بدانم؟ مگر من نگهبان برادرم هستم؟»10خداوند فرمود: «اين چه كاری بود كه كردی؟ خون برادرت از زمين نزد من فرياد برمیآورد.11اكنون ملعون هستی و از زمينی كه با خون برادرت آن را رنگين كردهای، طرد خواهی شد.12از اين پس، هر چه كار كنی، ديگر زمين محصول خود را آنچنان كه بايد، به تو نخواهد داد، و تو در جهان آواره و پريشان خواهی بود.»13قائن گفت: «مجازات من سنگينتر از آن است كه بتوانم تحمل كنم.14امروز مرا از اين سرزمين و از حضور خودت میرانی و مرا در جهان آواره و پريشان میگردانی، پس هر كه مرا ببيند مرا خواهد كُشت.»15خداوند جواب داد: «چنين نخواهد شد؛ زيرا هر كه تو را بكشد، مجازاتش هفت برابر شديدتر از مجازات تو خواهد بود.» سپس خداوند نشانی بر قائن گذاشت تا اگر كسی با او برخورد كند، او را نكشد.16آنگاه قائن از حضور خداوند بيرون رفت و در زمين نُود (يعنی«سرگردانی») در سمت شرقی عدن ساكن شد.17چندی بعد همسر قائن حامله شده، پسری به دنیا آورد و او را خَنوخ ناميدند. در آن موقع قائن سرگرم ساختن شهری بود، پس نام پسرش خنوخ را بر آن شهر گذاشت.18خنوخ پدر عيراد، عيراد پدر محويائيل، محويائيل پدر متوشائيل و متوشائيل پدر لِمک بود.19لِمک دو زن به نامهای عاده و ظله گرفت.20عاده پسری زاييد و اسم او را يابال گذاشتند. او كسی بود كه خيمهنشينی و گلهداری را رواج داد.21برادرش يوبال اولين موسيقیدان و مخترع چنگ و نی بود.22ظله، زنِ ديگر لمک هم پسری زاييد كه او را توبل قائن ناميدند. او كسی بود كه كار ساختن آلات آهنی و مسی را شروع كرد. خواهر توبل قائن، نَعمه نام داشت.23روزی لمک به همسران خود، عاده و ظله، گفت: «ای زنان به من گوش كنيد. جوانی را كه مرا مجروح كرده بود، كُشتم.24اگر قرار است مجازات كسی كه قائن را بكشد، هفت برابر مجازات قائن باشد، پس مجازات كسی هم كه بخواهد مرا بكشد، هفتاد و هفت برابر خواهد بود.»25پس از آن، آدم و حوّا صاحب پسر ديگری شدند. حوّا گفت: «خدا به جای هابيل كه به دست برادرش قائن كشته شده بود، پسری ديگر به من عطا كرد.» پس نام او را شيث (يعنی«عطا شده») گذاشت.26چون شيث بزرگ شد، برايش فرزندی به دنيا آمد كه او را انوش نام نهادند. در زمان انوش بود كه مردم شروع به عبادت خداوند نمودند.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.