Psalm 62 | Lutherbibel 2017 Библия, синодално издание

Psalm 62 | Lutherbibel 2017

Stille zu Gott

1 Ein Psalm Davids, vorzusingen, für Jedutun. 2 Meine Seele ist stille zu Gott, der mir hilft. 3 Denn er ist mein Fels, meine Hilfe, mein Schutz, dass ich gewiss nicht wanken werde. 4 Wie lange stellt ihr alle einem nach, wollt alle ihn morden, als wäre er eine hangende Wand und eine rissige Mauer? 5 Sie denken nur, wie sie ihn von seiner Höhe stürzen, sie haben Gefallen am Lügen; mit dem Munde segnen sie, aber im Herzen fluchen sie. Sela. 6 Aber sei nur stille zu Gott, meine Seele; denn er ist meine Hoffnung. 7 Er ist mein Fels, meine Hilfe und mein Schutz, dass ich nicht wanken werde. 8 Bei Gott ist mein Heil und meine Ehre, / der Fels meiner Stärke, meine Zuversicht ist bei Gott. 9 Hoffet auf ihn allezeit, liebe Leute, / schüttet euer Herz vor ihm aus; Gott ist unsre Zuversicht. Sela. 10 Aber Menschen sind ja nichts, große Leute täuschen auch; sie wiegen weniger als nichts, so viel ihrer sind. 11 Verlasst euch nicht auf Gewalt und setzt auf Raub nicht eitle Hoffnung; fällt euch Reichtum zu, so hängt euer Herz nicht daran. 12 Eines hat Gott geredet, ein Zweifaches habe ich gehört: Gott allein ist mächtig, 13 und du, Herr, bist gnädig; denn du vergiltst einem jeden, wie er’s verdient hat.

Die Bibel nach Martin Luthers Übersetzung, revidiert 2017, © 2016 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart. Die Verwendung des Textes erfolgt mit Genehmigung der Deutschen Bibelgesellschaft. www.die-bibel.de

Библия, синодално издание
1 Псалом на Давида, когато беше в Иудейската пустиня. 2 Боже, Ти си Бог мой, Тебе търся от ранни зори; за Тебе жадува душата ми, за Тебе чезне плътта ми в земя пуста, изсъхнала и безводна, 3 за да видя Твоята сила и Твоята слава, както Те видях в светилището: 4 защото Твоята милост е по-добра от живота. Устата ми ще Те възхвалят. 5 Тъй ще Те благославям в живота си; в Твое име ще дигна ръцете си. 6 Като с тлъстина и с дървено масло се насища душата ми, и с радостен глас Те възхвалят устата ми. 7 Кога си спомня за Тебе на леглото си, размислям за Тебе през нощните стражи, 8 защото Ти си моя помощ, и под сянката на Твоите криле ще се зарадвам; 9 към Тебе се привърза душата ми, Твоята десница ме поддържа. 10 А ония, които търсят да погубят душата ми, ще слязат в земната преизподня. 11 Ще бъдат поразени със силата на меча; ще станат плячка на лисиците. 12 А царят ще се зарадва в Бога, ще бъде възхвален всеки, който се кълне в него, защото ще се затворят устата на ония, които говорят неправда.