Psalm 129 | Het Boek

1 Een bedevaartslied. Laat Israël het volgende zeggen: sinds de tijd dat ons volk ontstond, zijn wij onderdrukt. 2 Van het begin af aan hebben zij ons in moeilijkheden gebracht, maar zij hebben ons niet overwonnen. 3 Zij hebben ons onderdrukt en zelfs gemarteld. 4 Maar de HERE, die rechtvaardig oordeelt, heeft de touwen waarmee de ongelovigen ons hadden vastgebonden, doorgesneden. 5 Alle volken die Jeruzalem haten, zullen te kijk worden gezet en wegvluchten. 6 Zij lijken op gras dat op de daken groeit en al is verdord voor het wordt uitgetrokken. 7 Het kan zelfs niet meer als hooi dienen. 8 Voor zulke mensen geldt niet de zegenwens: ‘Ik bid dat de HERE u zegent.’ Ook niet: ‘Wij zegenen u in de naam van de HERE.’

Lutherbibel 2017

Hoffnung in der Bedrängnis

1 Ein Wallfahrtslied. Sie haben mich oft bedrängt von meiner Jugend auf – so sage Israel –, 2 sie haben mich oft bedrängt von meiner Jugend auf; aber sie haben mich nicht überwältigt. 3 Die Pflüger haben auf meinem Rücken geackert und ihre Furchen lang gezogen. 4 Der HERR, der gerecht ist, hat der Frevler Stricke zerhauen. 5 Ach dass zuschanden würden und zurückwichen alle, die Zion hassen! 6 Ach dass sie würden wie das Gras auf den Dächern, das verdorrt, ehe man es ausrauft, 7 mit dem der Schnitter seine Hand nicht füllt noch der Garbenbinder seinen Arm; 8 und keiner, der vorübergeht, soll sprechen: / Der Segen des HERRN sei über euch! Wir segnen euch im Namen des HERRN.

Psalm 129 | Het Boek Lutherbibel 2017

Hoffnung in der Bedrängnis