Psalm 106 | Bibelen på hverdagsdansk

Herrens trofasthed imod sit folk

1 Halleluja! Tak Herren, for han er god. Hans trofasthed varer til evig tid. 2 Hvem har tal på alle hans undere? Hvordan kan vi nogensinde takke ham nok? 3 Velsignede er de, der gør det gode, de, der altid handler ret. 4 Husk på mig, Herre, når du velsigner dit folk, giv også mig del i dine goder. 5 Lad mig se dit folk få fremgang, lad mig glædes sammen med dine udvalgte, juble med det folk, som tilhører dig. 6 Vi har svigtet dig, som vore forfædre gjorde, vi har begået fejl og handlet forkert. 7 Vore forfædre ænsede ikke dine undere i Egypten, de glemte hurtigt din trofasthed imod dem, i stedet gjorde de oprør imod dig ved Det Røde Hav. 8 Alligevel frelste Herren sit folk for sin æres skyld og for at vise sin magt for verden. 9 Han truede Det Røde Hav, så det tørrede ud, og folket kunne gå tørskoet over. 10 Han frelste dem fra deres fjender, friede dem fra egypternes had. 11 Vandet skyllede hen over forfølgerne, så de druknede alle som en. 12 Da troede folket på Guds løfter og brød ud i lovsang til ham. 13 Men de glemte snart, hvad Herren havde gjort, de holdt op med at søge hans vilje. 14 I ørkenen krævede de kød at spise, de udfordrede Guds tålmodighed. 15 Han gav dem, hvad de forlangte, men straffede dem også for deres oprør. 16 Nogle i lejren blev misundelige på Moses og på Aron, Guds udvalgte præst. 17 Som straf åbnede jorden sig og opslugte Datan, lukkede sig over Abiram og de medsammensvorne. 18 Ild for ned fra himlen og fortærede dem, der gjorde oprør. 19 Ved Horebs bjerg støbte de en tyrekalv, de tilbad en afgud af metal. 20 De byttede Guds herlighed bort for et billede af et dyr, der æder græs. 21 De glemte den Gud, der førte dem ud af Egypten, han, som reddede dem på forunderlig vis. 22 Tænk på de mirakler, han udførte, de fantastiske undere ved Det Røde Hav. 23 Gud var lige ved at udrydde sit oprørske folk, men hans tjener Moses gik i forbøn for dem, så de ikke blev tilintetgjort af hans vrede. 24 De nægtede at gå ind i det frugtbare land, for de troede ikke på Guds løfte. 25 De sad bare i deres telte og surmulede og ville slet ikke høre på Herrens ord. 26 Derfor svor han højt og helligt, at oprørerne skulle dø i ørkenen. 27 Deres efterkommere skulle spredes blandt folkeslagene og gøres til flygtninge i fremmede lande. 28 Dernæst tilbad de Ba’al i Peor, de holdt fest og ofrede til livløse afguder. 29 Deres opførsel krænkede Herren dybt, og han lod en pest bryde ud iblandt dem. 30 Men Pinehas tog mod til sig og greb ind, og det gjorde, at plagen holdt op. 31 Pinehas viste sig som en gudfrygtig mand, og det vil han altid blive husket for. 32 Ved Meribas kilder gjorde de oprør igen, og Moses faldt i unåde hos Herren. 33 De gjorde ham nemlig så oprørt, at han talte i vrede og handlede overilet. 34 De undlod også at tilintetgøre de folkeslag, som Herren havde befalet dem at udrydde. 35 De giftede sig tilmed ind i deres familier, lærte sig deres ugudelige skikke, 36 så de dyrkede de fremmedes afguder og derved blev skyld i deres egen ulykke. 37 De ofrede både deres sønner og døtre til de fremmede folkeslags guder. 38 Fordi de myrdede uskyldige børn og ofrede dem til afguderne, blev landet besmittet af det udgydte blod. 39 Guds folk var blevet urent i hans øjne, deres handlinger viste deres utroskab mod Herren. 40 Derfor blussede Guds vrede op imod dem, han følte afsky for sit ejendomsfolk. 41 Han overgav dem i fremmedes vold, deres fjender undertrykte dem. 42 De gjorde livet surt for dem og kuede dem på alle måder. 43 Gang på gang befriede Herren sit folk, men de blev ved med at gøre oprør og falde dybere og dybere i synd. 44 Alligevel kunne han ikke lukke øjnene for deres nød, han hørte deres råb om nåde. 45 Han havde jo indgået en pagt med sit folk, og hans trofasthed forbød ham at udslette dem helt. 46 Han sørgede for, at de fremmede herskere fik medlidenhed med dem. 47 Vor Herre og Gud, frels os! Bring os tilbage fra landflygtigheden, så vi kan give dig taknemmelighedsofre og lovprise dit hellige navn. 48 Lovet være Herren, Israels Gud. Lad os prise ham nu og til evig tid. Lad hele folket svare: Amen! Halleluja!

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

106. Mezmur

1 Övgüler sunun, RAB'be! RAB'be şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur. 2 RAB'bin büyük işlerini kim anlatabilir, Kim O'na yeterince övgü sunabilir? 3 Ne mutlu adalete uyanlara, Sürekli doğru olanı yapanlara! 4 Ya RAB, halkına lütfettiğinde anımsa beni, Onları kurtardığında ilgilen benimle. 5 Öyle ki, seçtiklerinin gönencini göreyim, Ulusunun sevincini, Kendi halkının kıvancını paylaşayım. 6 Atalarımız gibi biz de günah işledik, Suç işledik, kötülük ettik. 7 Atalarımız Mısır'dayken Yaptığın harikaları anlamadı, Çok kez gösterdiğin sevgiyi anımsamadı, Denizde, Kızıldeniz'de başkaldırdılar. 8 Buna karşın RAB gücünü göstermek için, Adı uğruna kurtardı onları. 9 Kızıldeniz'i azarladı, kurudu deniz, Yürüdüler enginde O'nun öncülüğünde, Çölde yürür gibi. 10 Kendilerinden nefret edenlerin elinden aldı onları, Düşmanlarının pençesinden kurtardı. 11 Sular yuttu hasımlarını, Hiçbiri kurtulmadı. 12 O zaman atalarımız O'nun sözlerine inandılar, Ezgiler söyleyerek O'nu övdüler. 13 Ne var ki, RAB'bin yaptıklarını çabucak unuttular, Öğüt vermesini beklemediler. 14 Özlemle kıvrandılar çölde, Tanrı'yı denediler ıssız yerlerde. 15 Tanrı onlara istediklerini verdi, Ama üzerlerine yıpratıcı bir hastalık gönderdi. 16 Onlar ordugahlarında Musa'yı, RAB'bin kutsal kulu Harun'u kıskanınca, 17 Yer yarıldı ve Datan'ı yuttu, Aviram'la yandaşlarının üzerine kapandı. 18 Ateş kavurdu onları izleyenleri, Alev yaktı kötüleri. 19 Bir buzağı heykeli yaptılar Horev'de, Dökme bir puta tapındılar. 20 Tanrı'nın yüceliğini, Ot yiyen öküz putuna değiştirdiler. 21 Unuttular kendilerini kurtaran Tanrı'yı, Mısır'da yaptığı büyük işleri, 22 Ham ülkesinde yarattığı harikaları, Kızıldeniz kıyısında yaptığı müthiş işleri. 23 Bu yüzden onları yok edeceğini söyledi Tanrı, Ama seçkin kulu Musa O'nun önündeki gedikte durarak, Yok edici öfkesinden vazgeçirdi O'nu. 24 Ardından hor gördüler güzelim ülkeyi, Tanrı'nın verdiği söze inanmadılar. 25 Çadırlarında söylendiler, Dinlemediler RAB'bin sesini. 26 Bu yüzden RAB elini kaldırdı Ve çölde onları yere sereceğine, Soylarını ulusların arasına saçacağına, Onları öteki ülkelere dağıtacağına ant içti. 28 Sonra Baal-Peor'a bel bağladılar, Ölülere sunulan kurbanları yediler. 29 Öfkelendirdiler RAB'bi yaptıklarıyla, Salgın hastalık çıktı aralarında. 30 Ama Pinehas kalkıp araya girdi, Felaketi önledi. 31 Bu doğruluk sayıldı ona, Kuşaklar boyu, sonsuza dek sürecek bu. 32 Yine RAB'bi öfkelendirdiler Meriva suları yanında, Musa'nın başına dert açıldı onlar yüzünden; 33 Çünkü onu sinirlendirdiler, O da düşünmeden konuştu. 34 RAB'bin onlara buyurduğu gibi Yok etmediler halkları, 35 Tersine öteki uluslara karıştılar, Onların törelerini öğrendiler. 36 Putlarına taptılar, Bu da onlara tuzak oldu. 37 Oğullarını, kızlarını Cinlere kurban ettiler. 38 Kenan putlarına kurban olsun diye Oğullarının, kızlarının kanını, Suçsuzların kanını döktüler; Ülke onların kanıyla kirlendi. 39 Böylece yaptıklarıyla kirli sayıldılar, Vefasız duruma düştüler töreleriyle. 40 RAB'bin öfkesi parladı halkına karşı, Tiksindi kendi halkından. 41 Onları ulusların eline teslim etti. Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu. 42 Düşmanları onları ezdi, Boyun eğdirdi hepsine. 43 RAB onları birçok kez kurtardı, Ama akılları fikirleri başkaldırmaktaydı Ve alçaltıldılar suçları yüzünden. 44 RAB yine de ilgilendi sıkıntılarıyla Yakarışlarını duyunca. 45 Antlaşmasını anımsadı onlar uğruna, Eşsiz sevgisinden ötürü vazgeçti yapacaklarından. 46 Merhamet koydu onları tutsak alanların yüreğine. 47 Kurtar bizi, ey Tanrımız RAB, Topla bizi ulusların arasından. Kutsal adına şükredelim, Yüceliğinle övünelim. 48 Öncesizlikten sonsuza dek, İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun! Bütün halk, ‹‹Amin!›› desin. RAB'be övgüler olsun!

Psalm 106 | Bibelen på hverdagsdansk Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Herrens trofasthed imod sit folk

106. Mezmur