Pomoc

Słowo Życia

Jedność w ciele Chrystusa

1 W związku z tym wzywam was, ja, więzień dla Pana, byście żyli tak, jak to przystoi waszemu powołaniu.
2 Bądźcie bardzo pokorni, łagodni i cierpliwi. Z miłością znoście nawzajem swoje słabości.
3 Z oddaniem strzeżcie jedności Ducha, zachowując między sobą pokój.
4 Jest tylko jedno wspólne ciało i jeden wspólny Duch, bo zostaliśmy powołani do jednej wspólnej nadziei.
5 Jest tylko jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest,
6 i jeden wspólny Ojciec nas wszystkich, który panuje nad wszystkimi, działa przez wszystkich i mieszka w nas wszystkich.
7 A każdy z nas otrzymał szczególny dar, taki, jaki wyznaczył mu Chrystus.
8 Już Pismo o tym mówi: „Wstępując do niebios, zabrał ze sobą jeńców, a ludziom rozdał dary”.
9 Czyż słowo „wstąpił” nie oznacza jednocześnie, że najpierw zstąpił do otchłani ziemi?
10 Tak więc Ten, który zstąpił, potem wstąpił do niebios, aby wszystko sobą napełnić.
11 To właśnie On, Chrystus, ustanowił w kościele apostołów, proroków, ewangelistów oraz pasterzy i nauczających,
12 by przygotowywali pozostałych wierzących do służby mającej na celu budowanie ciała Chrystusa, kościoła
13 – aż wszyscy razem osiągniemy pełną jedność wiary i poznania Syna Bożego, aż staniemy się doskonali, według wzoru, jakim jest Chrystus.
14 Nie bądźmy jak dzieci, które dryfują gnane wiatrem fałszywych nauk i ulegają sprytnym kłamstwom przewrotnych ludzi.
15 Zamiast tego z miłością mówmy sobie prawdę i stawajmy się coraz bardziej podobni do Chrystusa, który jest Głową swego ciała – kościoła.
16 Dzięki Niemu całe to ciało jest doskonale zsynchronizowane, a każdy jego element we właściwy sobie sposób służy innym częściom, tak że cały organizm coraz bardziej się rozwija i buduje w miłości.

Żyć jako dzieci światła

17 Dlatego też przestrzegam was w imieniu Pana: Nie postępujcie jak beznadziejnie myślący bezbożnicy.
18 Są ślepi na umyśle i nie mają nic wspólnego z życiem dla Boga z powodu swej ignorancji i zatwardziałego serca.
19 Znieczulili swe sumienie i rzucili się w wir wszelkiego pożądania.
20 Wy nie tego nauczyliście się od Chrystusa.
21 Skoro bowiem istotnie usłyszeliście Jego głos i zostaliście pouczeni, to poznaliście Jego prawdę:
22 mieliście porzucić dawne, grzeszne życie, zepsute z powodu zwodniczych żądz,
23 nieustannie odnawiać swoje myślenie
24 i przyoblec nową, stworzoną przez Boga naturę – pełną sprawiedliwości, świętości i prawdy.
25 Dlatego odrzućcie kłamstwo i mówcie sobie nawzajem prawdę – jesteśmy przecież członkami jednego ciała!
26 Wyrażajcie swój gniew, ale bez grzechu. Rozwiążcie jednak problem jeszcze przed zachodem słońca,
27 by nie dawać diabłu–oszczercy okazji do działania.
28 Kto dotąd kradł, niech już przestanie. Niech się weźmie do uczciwej roboty, by z owoców swej pracy mógł pomagać potrzebującym.
29 Żadne zgniłe słowo niech nie wychodzi z waszych ust, ale tylko słowa pokrzepiające w potrzebie, dające zachętę słuchającym.
30 Nie zasmucajcie swoim życiem Ducha Świętego, który jako Boża pieczęć gwarantuje wasze zbawienie w dniu odkupienia.
31 Usuńcie spośród siebie wszelką gorycz, wściekłość, gniew, krzyki i ostre słowa – wszelką złość.
32 Bądźcie natomiast coraz bardziej wobec siebie łagodni i współczujący. Przebaczajcie sobie nawzajem tak, jak Bóg przebaczył wam ze względu na Chrystusa.
© 2017 ERF Medien