Schließen
BibleServer is a donation based project by ERF Medien. 25 € will help us to secure next years funding.
Pomoc

Słowo Życia

Porównanie o zagubionej owcy

1 Zbliżali się do Jezusa wszyscy nieuczciwi poborcy podatkowi i ludzie znani z grzesznego życia – i uważnie Go słuchali.
2 Oburzało to faryzeuszów i nauczycieli Prawa:  – Jak On może przebywać z takimi grzesznikami i w dodatku dzielić z nimi stół?!
3 Jezus więc tak im to wytłumaczył:
4 – Kto z was, mając sto owiec, nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu i nie pójdzie szukać jednej, zaginionej na pustkowiu, tak długo, aż ją znajdzie?
5 Kładzie ją wtedy na swoje ramiona i z radością
6 wraca do domu! Sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi: „Cieszcie się razem ze mną! Znalazłem zgubioną owcę!”
7 Zapewniam was, że w niebie jest większa radość z jednego zagubionego grzesznika, który się opamięta i wróci do Boga, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie zbłądzili!

Porównanie o zagubionej monecie

8 Jeśli kobieta zgubi jedną ze swoich dziesięciu cennych monet, to czy nie zapala w domu światła, nie sprząta i nie przeszukuje wszystkich kątów tak długo, aż znajdzie zgubę?
9 A wtedy zwołuje przyjaciółki i sąsiadki i mówi: „Cieszcie się razem ze mną! Znalazłam zgubioną monetę!”
10 Tak właśnie cieszą się aniołowie Boży, gdy jeden grzesznik się opamięta i wróci do Boga.

Porównanie o zagubionym synu

11 Chcąc jeszcze bardziej podkreślić tę głębię radości, Jezus opowiedział następną historię:  – Pewien człowiek miał dwóch synów.
12 Młodszy z nich powiedział: „Ojcze, daj mi już teraz przypadającą na mnie część majątku”. Ojciec zgodził się i przydzielił synom ich udział.
13 Kilka dni później młodszy zabrał swój i udał się w podróż do dalekiego kraju. Niebawem roztrwonił cały majątek na rozrzutne życie.
14 Po pewnym jednak czasie w kraju tym zapanował dotkliwy głód, który i jemu dał się we znaki.
15 Wtedy postarał się u miejscowego rolnika o pracę przy pasaniu świń.
16 Był tak bardzo wygłodniały, że chciał jeść to samo, co świnie, ale i tego nikt mu nie dawał.
17 Opamiętał się wtedy i powiedział sobie: „Zwykli robotnicy mego ojca mają jedzenia pod dostatkiem, a ja tu przymieram głodem!
18 Wrócę do domu i powiem: „Ojcze, zgrzeszyłem wobec Boga i wobec ciebie.
19 Nie jestem już godny nazywać się twoim synem. Przyjmij mnie, proszę, jako swego robotnika”.
20 Wstał więc i wyruszył w drogę. Gdy był jeszcze daleko od domu, ojciec wypatrzył go i zdjęty współczuciem wybiegł mu na spotkanie. Rzucił mu się na szyję i ucałował.
21 „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i przeciw tobie. Nie jestem już godny nazywać się twoim synem...” – zaczął.
22 „Przynieście tu szybko najlepszą szatę” – rozkazał ojciec służbie – „i ubierzcie go! Dajcie mu rodzinny pierścień na rękę i buty na nogi.
23 Zabijcie też najdorodniejsze cielę! Musimy to uczcić.
24 Oto mój syn był jak martwy, ale ożył; był zgubiony, ale się odnalazł!” I rozpoczęła się uczta.
25 Tymczasem starszy syn pracował w polu. Wracając do domu, usłyszał odgłosy muzyki i tańców.
26 Zawołał więc jednego ze służących i pytał, co się wydarzyło.
27 „Twój brat powrócił cały i zdrowy. A ojciec z radości kazał przygotować na przyjęcie najdorodniejsze cielę!”
28 Rozgniewało to starszego brata i nie chciał wejść do domu. Ojciec wyszedł więc do niego i prosił, aby jednak wszedł.
29 Syn zaczął wtedy narzekać: „Już tyle lat uczciwie dla ciebie pracuję i nigdy nie lekceważyłem żadnego twego polecenia! Ale ty nie dałeś mi nawet koźlęcia na przyjęcie, abym mógł zaprosić swoich przyjaciół.
30 Ale gdy ten wyrodny syn wrócił, roztrwoniwszy twoje pieniądze na rozpustę, ty przygotowałeś dla niego najdorodniejsze cielę!”
31 „Synku”, – rzekł ojciec – „ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co posiadam, należy już do ciebie.
32 Dzisiaj jednak należy się bardzo cieszyć, bo twój brat, który był jak martwy, ożył; zaginął, ale się odnalazł!”
© 2017 ERF Medien