Pomoc

Słowo Życia

Rady dotyczące wdów, przywódców i niewolników

1 Starszym mężczyznom nie zwracaj ostro uwagi, ale zachęcaj ich jak własnego ojca. Młodszych traktuj jak braci,
2 starsze kobiety – jak matki, a dziewczęta – jak siostry – zachowując czyste relacje.
3 Szczególnie dbaj o wdowy – te zupełnie samotne.
4 Jeśli jednak wdowa ma dzieci lub wnuki, to one powinny odwzajemnić się jej opieką, wyrażając w ten sposób prawdziwą pobożność. A taka postawa bardzo podoba się Bogu.
5 Jako kościół powinniście się troszczyć o te wdowy, które są zupełnie samotne i zdały się na Bożą pomoc, które cały swój czas poświęcają modlitwie
6 – nie o te, które szukają wrażeń i zatracają duszę.
7 Postępuj według tych zasad, by wdowom objętym opieką niczego nie zarzucano.
8 A ten, kto nie dba o rodzinę i najbliższych, żyjących z nim pod jednym dachem, zaprzecza temu, w co wierzymy – jest gorszy od poganina.
9 Z pomocy kościoła może korzystać wdowa, która ukończyła sześćdziesiąt lat, była wierna swemu mężowi
10 i cieszy się dobrą opinią: że dobrze wychowała dzieci, była gościnna, uczynna dla wierzących, że pomagała potrzebującym i pełniła wszelkie inne dobre czyny.
11 Młodszych wdów nie zaliczaj do tej grupy, gdyż czasem z powodu pożądania odchodzą od Chrystusa i chcą ponownie wyjść za mąż.
12 Jest to złe, bo łamią dane słowo.
13 Poza tym mogą się robić leniwe i nachodzić innych po domach. A wtedy wychodzi nie tylko ich lenistwo, ale i plotkarstwo, wścibskość i inne niepotrzebne rzeczy.
14 Uważam więc, że młodsze wdowy powinny raczej wychodzić za mąż, mieć dzieci i zajmować się domem – i nie dawać przeciwnikowi żadnych powodów do oskarżeń.
15 Niektóre bowiem zeszły z prawej drogi i poszły za szatanem.
16 Jeśli więc jakaś wierząca kobieta ma w rodzinie wdowy, niech się o nie zatroszczy i nie zrzuca tego obowiązku na kościół – by mógł zająć się wdowami zupełnie osamotnionymi.

Doceniaj starszych wspólnoty

17 Przywódcy kościoła, którzy dobrze go prowadzą, powinni być podwójnie wynagradzani, zwłaszcza ci, którzy wykonują trudne dzieło głoszenia słowa i nauczania.
18 Pismo mówi przecież: „Nie zawiązuj pyska wołu, który młóci” oraz: „Pracownikowi należy się zapłata za pracę”.
19 Nie dawaj wiary oskarżeniom przeciwko przywódcy, chyba że dwóch lub trzech świadków je potwierdzi.
20 Lecz jeśli rzeczywiście zgrzeszył, napomnij go przed całą wspólnotą, aby i innych przejęła bojaźń Boża.
21 W obliczu Boga i Jezusa Chrystusa oraz świętych aniołów wzywam cię, byś bez żadnych uprzedzeń i stronniczości przestrzegał tych zaleceń.
22 Za szybko nikogo do służby nie deleguj. I nie miej udziału w grzechach innych osób – pilnuj swojej czystości.
23 Nie pij już samej wody, ale ze względu na żołądek i częste dolegliwości pij również trochę wina.
24 Istnieją ludzie, którzy jawnie grzeszą, i już wiadomo, że czeka ich za to sąd. Ale są i tacy, których grzechów nie widać.
25 Podobnie niektóre dobre czyny są już znane, inne zaś później zostaną ujawnione.
© 2017 ERF Medien