Pomoc

Słowo Życia

Służba Pawła w Tesalonikach

1 Przyjaciele, dobrze wiecie, że nasza wizyta u was nie była daremna.
2 Choć prześladowano nas i poniżano w Filippi, to dzięki Bogu nie zabrakło nam odwagi, by i wam przedstawić ewangelię – pomimo silnej opozycji.
3 Bo w naszym głoszeniu nie kierujemy się ani oszustwem, ani nieczystymi pobudkami, ani podstępem.
4 Przemawiamy jako sprawdzeni przez Boga wysłannicy, którym powierzył On ewangelię. Nie ludziom chcemy się przypodobać, ale Temu, który zna najskrytsze myśli serca.
5 Sami dobrze wiecie, że nigdy nikomu nie schlebialiśmy – Bóg też to widział – i nie kierowaliśmy się ukrytą chciwością.
6 Nie zabiegaliśmy o ludzkie uznanie – ani u was, ani u nikogo innego.
7 Wprawdzie jako wysłannicy Jezusa mogliśmy być dla was pewnym obciążeniem. Staliśmy się jednak delikatni jak matka karmiąca, opiekująca się dziećmi.
8 Byliście nam tak bliscy, że chcieliśmy dać wam nie tylko Bożą ewangelię, ale i własne życie – tak bardzo was pokochaliśmy.
9 Przyjaciele, dobrze wiecie, jak ciężko i w pocie czoła pracowaliśmy. Dniem i nocą zarabialiśmy, by nie obciążać was swymi kosztami utrzymania – głosząc jednocześnie ewangelię.
10 I wy, i sam Bóg, byliście tego świadkami, jak bezinteresownie, uczciwie i nienagannie postępowaliśmy wobec was – już wierzących.
11 Przecież wiecie, że każdego z was zachęcaliśmy i pocieszaliśmy jak ojciec własne dzieci.
12 I nakazywaliśmy, by wasze postępowanie było godne Boga, który zaprosił was do swojego królestwa i chwały.
13 Dlatego nieustannie dziękujemy Bogu, że to przesłanie, które od nas usłyszeliście, przyjęliście nie jako zwykłą informację, ale jako prawdziwe słowa Boga, który działa w was – ufających Mu.
14 Przyjaciele, wy właśnie staliście się jak wierzący w Jezusa Chrystusa z kościołów Judei. Byliście prześladowani przez własnych rodaków, podobnie jak tamci cierpieli przez Hebrajczyków.
15 Oni to zabijali proroków, zabili naszego Pana, Jezusa, a teraz prześladują także i nas. Im nie zależy, by się podobać Bogu. Sprzeciwiają się wszystkim ludziom
16 i usiłują nas powstrzymać przed głoszeniem poganom wieści o zbawieniu. Miara ich grzechów bez przerwy się dopełnia. Lecz gniew Boży na nich osiągnął już swą pełnię.

Paweł pragnie zobaczyć Tesaloniczan

17 Przyjaciele, ten krótki czas rozstania wzbudził w nas jeszcze większe pragnienie i chęć ponownego zobaczenia was – choć sercem ciągle jesteśmy z wami.
18 Postanowiliśmy więc was odwiedzić. Ja, Paweł, już dwa razy się do was wybierałem, ale przeszkodził mi w tym szatan.
19 No bo kto, jeśli nie wy, jest naszą nadzieją i radością życia? I kto, jeśli nie wy, będzie powodem naszej dumy przed Jezusem, naszym Panem, gdy ponownie powróci On na ziemię?
20 To wy jesteście naszą dumą i radością.
© 2017 ERF Medien