Pomoc

Słowo Życia

Różne dary Ducha

1 Bracia, zależy mi, byście dobrze znali pewne sprawy dotyczące życia duchowego.
2 Pamiętajcie, że jako poganie wręcz nie mogliście się oderwać od niemych bożków.
3 Chcę więc to wam podkreślić, że nikt, kto przemawia w Duchu Bożym, nie powie: „Niech Jezus będzie przeklęty”. I nikt nie może z przekonaniem powiedzieć: „Jezus jest Panem” bez pomocy Ducha Świętego.
4 Różnorodne są dary łaski Bożej, ale tylko jeden Duch Święty – ich źródło.
5 Różnorodne są rodzaje Bożej służby, ale tylko jeden Pan, któremu służymy.
6 I różnorodne są działania, ale tylko jeden Bóg, który sprawia wszystko i we wszystkich.
7 Każdy otrzymuje jakiś przejaw działania Ducha – by niosło to korzyść.
8 Jednemu Duch daje słowa mądrości; a drugiemu ten sam Duch daje słowa szczególnej wiedzy.
9 Inny otrzymuje od Ducha dar wyjątkowej wiary, jeszcze inny dar uzdrawiania mocą tego samego Ducha.
10 Ktoś inny otrzymuje dar czynienia cudów, dar prorokowania, dar rozpoznawania duchów, dar mówienia obcymi językami, a jeszcze inny dar tłumaczenia tych języków.
11 Za wszystko to jednak odpowiada jeden i ten sam Duch, który rozdziela dary każdemu i tak, jak sam chce.
12 Z Chrystusem jest jak z naszym ciałem: mamy je jedno, ale części ciała jest wiele. A chociaż jest ich dużo, mimo to tworzą tylko jedno ciało.
13 Bo my wszyscy dzięki jednemu Duchowi zostaliśmy zanurzeni i włączeni w jedno ciało – Hebrajczycy i Grecy, niewolnicy i wolni. I wszyscy zaczerpnęliśmy z jednego Ducha.
14 Ciało to nie jedna część, ale wiele!
15 Gdyby noga powiedziała: „Nie należę do ciała, bo nie jestem ręką”, to czy mimo wszystko nie należy do ciała?
16 A gdyby ucho rzekło: „Nie należę do ciała, bo nie jestem okiem”, to czy rzeczywiście tak jest?
17 Gdyby całe ciało było wzrokiem, gdzie byłby słuch? A gdyby było słuchem, gdzie byłby zmysł powonienia?
18 Bóg jednak umieścił wszystkie części w ciele – i to tak, jak sam chciał.
19 Gdyby wszystkie części były jedną wielką częścią ciała, to gdzie byłoby ciało?
20 Ale jednak jest wiele części ciała – a ono samo tylko jedno.
21 Oko nie może powiedzieć do ręki: „Nie potrzebuję cię”, ani głowa do nóg: „Nie jesteście mi potrzebne”.
22 Niektóre części, z pozoru najsłabsze, są w gruncie rzeczy niezbędne.
23 Większym szacunkiem obdarzamy te części, które same z siebie wydają się być mało szacowne. A części wstydliwe chronimy szczególnie.
24 Części „na pokaz” nie potrzebują szczególnego traktowania. Bóg bowiem tak ukształtował nasze ciało, by części słabsze otaczane były większym szacunkiem
25 – by nie było w ciele rozłamu, ale by jego części wzajemnie się o siebie troszczyły.
26 I gdy cierpi jedna część ciała, cierpią z nią pozostałe. A jeśli jedną spotyka wyróżnienie, wszystkie pozostałe się cieszą.
27 Wy jesteście ciałem Chrystusa! I jesteście dla siebie nawzajem częściami tego ciała!
28 Bóg umieścił w Kościele najpierw apostołów, potem proroków, potem nauczycieli, a następnie dał dar czynienia cudów, dar uzdrawiania, dar niesienia pomocy, dar zarządzania, dar języków.
29 Czyż wszyscy są apostołami? Czy wszyscy są prorokami? Nauczycielami? Czy wszyscy mają dar czynienia cudów?
30 Czy wszyscy otrzymali dar uzdrawiania? Czy wszyscy mówią obcymi językami? Czy wszyscy umieją je tłumaczyć?
31 Starajcie się o bardziej pomocne dary. Ja natomiast pokażę wam drogę o wiele doskonalszą.
© 2018 ERF Medien