Schließen
BibleServer is a donation based project by ERF Medien. 25 € will help us to secure next years funding.
Pomoc

Słowo Życia

Paweł uznany przez apostołów

1 Dopiero po czternastu latach powtórnie udałem się do Jerozolimy, tym razem z Barnabą. Zabraliśmy też ze sobą Tytusa.
2 Poszedłem tam ze względu na wyraźny nakaz Boga. Przedstawiłem tamtejszym wierzącym tę ewangelię, którą głoszę poganom. Wcześniej jednak rozmawiałem z ich przywódcami, bo brak wzajemnej zgody osłabiłby moją służbę.
3 Ostatecznie nie uznano, że towarzyszący mi Tytus musi poddać się ceremonii obrzezania, chociaż z pochodzenia był poganinem.

Kontrowersje dotyczące nakazów żydowskich

4 Kwestia ta w ogóle by nie została poruszona, gdyby nie kilku fałszywych chrześcijan. Wślizgnęli się oni na nasze spotkanie, by wybadać, jak praktykujemy naszą wolność, otrzymaną od Jezusa Chrystusa, i by zniewolić nas nakazami judaizmu.
5 Lecz w niczym im nie ustąpiliśmy, by dla was zachować sedno ewangelii.
6 Wspomniani przywódcy, bardzo poważani, nie nałożyli na nas żadnych dodatkowych obowiązków (choć dla mnie nie jest istotna ich pozycja ani przeszłość – Bóg przecież traktuje wszystkich ludzi jednakowo).
7 Wręcz przeciwnie! Stwierdzili, że mi powierzono głoszenie ewangelii wśród nie obrzezanych pogan, tak jak Piotrowi wśród obrzezanych Hebrajczyków.
8 A sprawcą tego wszystkiego jest Bóg, który najpierw posłał Piotra – do Hebrajczyków, a potem mnie – do pogan.
9 Tak więc Jakub, Piotr i Jan, uważani za filary kościoła, widząc powierzoną mi misję, podali mi i Barnabie dłoń na znak jedności: my mieliśmy służyć wśród pogan, a oni wśród Hebrajczyków.
10 Przypomnieli nam jedynie o wspieraniu ubogich, co zawsze leżało mi na sercu.

Paweł przeciwstawia się Piotrowi

11 Gdy jednak Piotr zawitał pewnego dnia w Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył.
12 Przed przybyciem ludzi z otoczenia Jakuba, którzy przestrzegali Prawa, swobodnie ucztował z wierzącymi pochodzenia pogańskiego. Lecz gdy tamci przyszli, Piotr ze strachu przestał jeść i odsunął się od tych wierzących.
13 Również pozostali wierzący Hebrajczycy zaczęli naśladować obłudę Piotra, tak że nawet Barnaba dał się w to wciągnąć.
14 Widząc, że nie postępują zgodnie z prawdą ewangelii, wygarnąłem Piotrowi przy wszystkich: „Choć jesteś Hebrajczykiem, to wśród pogan nie przestrzegasz praw żydowskich. Jak więc możesz narzucać je poganom?
15 My jesteśmy Hebrajczykami z urodzenia, a nie poganami nie przestrzegającymi Prawa.
16 Wiemy jednak, że Bóg nie usprawiedliwia człowieka na podstawie przestrzegania Prawa, ale jedynie na podstawie zaufania Jezusowi Chrystusowi. I dlatego również my zaufaliśmy Mu, by z tego względu otrzymać usprawiedliwienie – a nie na podstawie przestrzegania Prawa. Bo na tej podstawie nikt nigdy nie zostanie usprawiedliwiony ze swoich grzechów”.
17 Dążyliśmy więc do usprawiedliwienia przez zaufanie Chrystusowi. Czy z tego powodu jesteśmy grzesznikami wobec Prawa? Czy to znaczy, że Chrystus nakłania do grzechu? Absolutnie nie!
18 To ja sam czynię siebie przestępcą, skoro odwołuję się do Prawa, które kiedyś odrzuciłem.
19 Ale to właśnie dzięki Prawu przestałem istnieć dla Prawa, a żyję dla Boga. Jestem bowiem ukrzyżowany razem z Chrystusem.
20 Już sam nie kieruję swoim życiem, lecz Chrystus żyje we mnie i mnie prowadzi. Moją postawą jest teraz zaufanie Synowi Bożemu, który mnie ukochał i za mnie oddał życie.
21 Ja nie zrezygnuję z łaski Boga. A jeśli można uzyskać usprawiedliwienie dzięki Prawu, to znaczy, że Chrystus umarł niepotrzebnie.
© 2016 ERF Medien