Schließen
BibleServer is a donation based project by ERF Medien.
25 € will help us to secure next years funding.
Pomoc

Słowo Życia

Jezus zamienia wodę w wino

1 Dwa dni później odbywało się w Kanie Galilejskiej wesele, w którym uczestniczyła matka Jezusa.
2 Zaproszono również Jezusa i Jego uczniów.
3 I zdarzyło się tak, że zabrakło wina. Matka powiedziała o tym Jezusowi: – Nie mają już wina.
4 – To chyba nie jest ani mój, ani twój problem – odpowiedział. – Jeszcze nie przyszła na Mnie pora.
5 – Zróbcie wszystko, co wam powie – poleciła służbie.
6 Stało tam sześć kamiennych dzbanów, przygotowanych do hebrajskiego obrzędu oczyszczenia, każdy o pojemności 80–100 litrów.
7 – Napełnijcie dzbany wodą – powiedział Jezus. Służący nalali wody aż po brzegi.
8 – Zaczerpnijcie teraz i zanieście to gospodarzowi wesela. I zanieśli.
9 A gdy gospodarz skosztował wody przemienionej w wino (nie wiedział jednak, skąd się wzięło, choć słudzy, którzy nalewali wody, wiedzieli), zawołał pana młodego i rzekł:
10 – Zazwyczaj najpierw podaje się lepsze wino. Później, gdy goście już sobie podpiją – trochę gorsze. A ty najlepsze zostawiłeś na koniec.
11 W ten oto sposób w Kanie Galilejskiej Jezus zapoczątkował swoje cuda. Objawił przez to swą chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

Jezus oczyszcza świątynię

12 Po weselu razem z matką, braćmi i uczniami udał się na kilka dni do Kafarnaum.
13 Ponieważ zbliżało się święto Paschy, Jezus poszedł do Jerozolimy.
14 W świątyni natknął się na kupców sprzedających bydło, owce i gołębie ofiarne oraz ludzi zajmujących się wymianą pieniędzy.
15 Zrobił więc sobie bicz ze sznurów i zaczął wszystkich wyganiać ze świątyni – zwierzęta też. Powywracał stoły wymieniających pieniądze i porozrzucał monety.
16 Sprzedającym gołębie rozkazał: – Zabierajcie się stąd! Nie róbcie targowiska z domu mego Ojca!
17 Wtedy uczniowie przypomnieli sobie słowa Pisma: „Troska o twój dom pochłania Mnie”.
18 Przywódcy hebrajscy dopytywali się Jezusa: – Jakim prawem to robisz? Czy uwiarygodnisz to jakimś znakiem z nieba?
19 – Tak – odpowiedział Jezus. – Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją odbuduję.
20 – Co?! – wykrzyknęli. – Czterdzieści sześć lat ją budowano, a ty w trzy dni ją odbudujesz?!
21 Lecz Jezus, mówiąc o świątyni, miał na myśli własne ciało.
22 Gdy więc zmartwychwstał, uczniowie przypomnieli sobie tę wypowiedź i uwierzyli Pismu i słowom Jezusa.
23 W czasie tego święta wielu ludzi uwierzyło w Jezusa. Widzieli bowiem cuda, jakie czynił w Jerozolimie.
24 Ale Jezus im nie ufał, bo znał serca wszystkich.
25 Nie potrzebował, by ktoś Go przekonywał o swoich intencjach. Wiedział, co się kryje w ludzkim sercu.
© 2016 ERF Medien