Schließen
BibleServer is a donation based project by ERF Medien. 25 € will help us to secure next years funding.
Pomoc

Słowo Życia

Proces przed Festusem

1 W trzy dni po objęciu stanowiska w Cezarei Festus udał się do Jerozolimy.
2 Kapłani i przywódcy przedstawili mu zarzuty Hebrajczyków wobec Pawła. Poprosili,
3 by okazał im swoją życzliwość i sprowadził go do Jerozolimy. Mieli bowiem zamiar urządzić po drodze zasadzkę i zabić go.
4 Ale Festus odpowiedział, że Paweł ma pozostać w Cezarei i że on sam też się tam śpiesznie udaje.
5 – Niech wasi reprezentanci pojadą ze mną i przedstawią oskarżenia, jeśli Paweł coś zawinił.
6 Osiem czy dziesięć dni później wrócił do Cezarei. Zaraz następnego dnia zasiadł na trybunie sędziowskiej i polecił przyprowadzić Pawła.
7 Otoczyli go Hebrajczycy z Jerozolimy, zasypując poważnymi zarzutami. Niczego jednak nie potrafili udowodnić.
8 – Nie zgrzeszyłem ani przeciw naszemu Prawu – bronił się Paweł – ani przeciw świątyni, ani przeciw cezarowi!
9 Festus, chcąc zadowolić Hebrajczyków, zapytał Pawła: – Czy chciałbyś zeznawać przede mną w Jerozolimie?
10 – Nie! – odrzekł Paweł. – Przysługuje mi prawo osądzenia przez samego Cezara. Dobrze wiesz, że nie popełniłem żadnego przestępstwa przeciw tym Hebrajczykom.
11 Jeśli dopuściłem się czynu zasługującego na śmierć, nie waham się umrzeć. Lecz jeśli nie zrobiłem niczego, o co mnie oskarżają, to nie wolno mnie im wydać. Odwołuję się do Cezara!
12 Festus porozumiał się z radą i rzekł: – Skoro się odwołałeś, staniesz przed Cezarem.

Festus konsultuje się z królem Agryppą

13 Jakiś czas później przybyli do Festusa w odwiedziny król Agryppa i jego żona Berenike.
14 Po kilku dniach Festus przedstawił królowi sprawę Pawła. – Mam tu więźnia – powiedział – którego pozostawił mi Feliks.
15 Gdy byłem w Jerozolimie, kapłani i rada wnieśli przeciwko niemu sprawę i zażądali ukarania.
16 Wyjaśniłem im oczywiście, że Rzymianie nie mają zwyczaju nikogo skazywać bez konfrontacji z oskarżycielami i bez prawa do obrony.
17 A gdy wszyscy tu przybyli, nie odraczałem sprawy. Zająłem miejsce sędziowskie i poleciłem przyprowadzić więźnia.
18 Oskarżyciele nie postawili mu żadnego zarzutu, którego bym nie uznał za fałszywy.
19 Mieli też zarzuty natury religijnej, dotyczące jakiegoś Jezusa, który umarł. Paweł jednak zapewniał, że on żyje.
20 Przyznam, że byłem bezradny wobec tym dociekań. Zaproponowałem Pawłowi, żeby poszedł do Jerozolimy i tam zeznawał.
21 Ale on odwołał się do Cezara. Nakazałem więc pilnować go aż do czasu odesłania do Rzymu.
22 – Wiesz, też chciałbym go posłuchać – powiedział Agryppa. – Dobrze. Jutro go usłyszysz.

Paweł przed Agryppą

23 Nazajutrz, gdy król Agryppa i Berenike w towarzystwie oficerów i wybitnych osobistości miasta uroczyście wkroczyli na salę rozpraw, Festus rozkazał wprowadzić Pawła.
24 – Królu Agryppo i wszyscy zebrani! – rozpoczął Festus. – Oto człowiek, którego śmierci domagają się zarówno tłumy Hebrajczyków z Jerozolimy, jak i z naszego miasta.
25 Według mnie jednak nie zrobił nic, czym zasłużyłby na śmierć. Ponieważ jednak odwołał się do Cezara, zdecydowałem go odesłać.
26 Nie bardzo wiem, co napisać Cezarowi na jego temat. Dlatego postawiłem go przed wami wszystkimi, a szczególnie przed tobą, królu Agryppo, abyście go przesłuchali i poradzili mi, co napisać.
27 Bo nierozsądne byłoby wysyłać do Cezara więźnia, nie podając, o co się go oskarża.
© 2016 ERF Medien