Schließen
BibleServer is a donation based project by ERF Medien.
25 € will help us to secure next years funding.
Help

Het Boek

1 Rehabeam ging naar Sichem waar heel Israël samenkwam om hem tot koning te kronen.
2-4  Jerobeam, die nog steeds in Egypte was, waarheen hij voor Salomo was gevlucht, hoorde van zijn vrienden over deze plannen. Zij drongen er bij hem op aan de plechtigheid ook bij te wonen. Daarom mengde hij zich onder de Israëlieten in Sichem waar hij samen met de Israëlieten eisen begon te stellen aan Rehabeam. "Uw vader was een harde meester", zeiden zij tegen Rehabeam. "Wij willen u niet als koning, tenzij u belooft dat u onze lasten zult verlichten en ons beter zult behandelen dan uw vader deed."
5 "Geef mij drie dagen de tijd om hierover na te denken", antwoordde Rehabeam. "Kom dan terug voor het antwoord." Zij gingen daarmee akkoord.
6 Rehabeam besprak deze zaak met de leiders, die zijn vader Salomo altijd raad hadden gegeven. "Wat vindt u dat ik moet antwoorden?" vroeg hij hun.
7 En zij antwoordden: "Als u hun een bevestigend antwoord geeft en belooft goed voor hen te zijn en hen op de juiste manier te dienen, zult u voor altijd hun koning kunnen zijn."
8 Maar Rehabeam schoof dat advies terzijde en wendde zich met dezelfde vraag tot de jonge mannen, met wie hij was opgegroeid.
9 "Wat denken jullie dat ik het beste kan doen?" vroeg hij hun.
10 En deze jonge mannen zeiden: "Zeg tegen de mensen: 'Als u denkt dat mijn vader machtig was, vergist u zich, want ik zal nog veel machtiger zijn.
11 Ja, mijn vader was hard voor u, maar ik zal nog harder voor u zijn. Mijn vader sloeg u met de gesel, maar ik zal u afranselen met schorpioenen."
12 Toen Jerobeam en de Israëlieten drie dagen later bij Rehabeam terugkwamen,
13-14  antwoordde de nieuwe koning hen op een ruwe manier. Hij negeerde het advies van de wijze leiders en volgde dat van de jonge mannen op;
15 de koning weigerde in te gaan op de eisen van het volk. Maar de HERE speelde hierin een grote rol. Hij zorgde ervoor dat de nieuwe koning dit deed, zodat Hij Zijn belofte aan Jerobeam kon nakomen, die Hij door de profeet Ahia uit Silo had laten doorgeven.
16-17  Toen de mensen beseften dat de koning het meende en weigerde naar hen te luisteren, begonnen zij te schreeuwen: "Weg met David en zijn familieleden. Laten we naar huis gaan. Laat Rehabeam maar koning zijn over zijn eigen familie." En zo liet heel Israël hem in de steek, uitgezonderd de stam van Juda. De leden van die stam bleven trouw en aanvaardden Rehabeam als hun koning.
18 Toen koning Rehabeam enige tijd later Adoram, de ontvanger van de belastingen, erop uit stuurde om met het volk te gaan onderhandelen, wierp een grote menigte hem met stenen dood. Koning Rehabeam wist echter te ontkomen en vluchtte in een rijtuig naar Jeruzalem.
19 Zo kwam Israël in opstand tegen het nageslacht van David en hierin is tot op de huidige dag niets veranderd.
20 Toen de Israëlieten hoorden dat Jerobeam uit Egypte was teruggekeerd, werd hij uitgenodigd voor een grote bijeenkomst van het volk; daar werd hij tot koning over Israël uitgeroepen. Alleen de stam van Juda bleef het koningshuis van David trouw.
21 Na zijn intocht in Jeruzalem bracht koning Rehabeam zijn leger (alle strijdbare mannen van Juda en Benjamin, 180.000 man speciale troepen) op de been om de rest van Israël met geweld te dwingen hem als koning te erkennen.
22 Maar God stuurde de volgende boodschap aan de profeet Semaja:
23-24  "Zeg tegen Salomo's zoon Rehabeam, de koning van Juda, en tegen alle stamleden van Juda en Benjamin dat zij niet tegen hun broeders, de Israëlieten, mogen vechten. Zeg dat het leger moet worden ontbonden en dat zij naar huis moeten gaan, want wat Rehabeam is overkomen, gebeurde omdat Ik dat zo wilde." En zo ging het leger naar huis, zoals de HERE had bevolen.
25 Jerobeam bouwde in de heuvels van Efraïm de stad Sichem uit, versterkte haar en maakte haar tot zijn hoofdstad. Later deed hij hetzelfde met Penuël.
26 Jerobeam dacht: "Als ik niet voorzichtig ben, zal het volk weer een nakomeling van David als koning willen hebben.
27 Als zij naar Jeruzalem gaan om in de tempel te offeren, zal hun houding ten opzichte van koning Rehabeam snel verbeteren. Dan zullen zij mij doden en hem vragen koning te worden."
28-29  En na beraad met zijn adviseurs liet de koning toen twee gouden kalveren maken en zei tegen het volk: "Het is veel te veel moeite steeds de tocht naar Jeruzalem te maken; van nu af zullen deze twee beelden uw goden zijn; zij hebben u uit uw gevangenschap in Egypte bevrijd." Het ene afgodsbeeld werd in Bethel en het andere in Dan geplaatst.
30 Dit was natuurlijk een grote zonde, want de mensen uit het hele land, tot aan Dan toe, gingen nu deze beelden aanbidden.
31 Tevens bouwde hij tempels op de heuvels en stelde hij priesters uit alle lagen van de bevolking aan, ook al behoorden zij niet tot de stam van Levi.
32 Jerobeam liet afkondigen dat het jaarlijkse tempelfeest voortaan op de vijftiende dag van de achtste maand in Bethel zou worden gehouden (een datum die hij eigenmachtig veranderde), een gelijksoortig feest als dat in Jeruzalem. Hij offerde zelf op het altaar van de kalveren in Bethel en verbrandde reukwerk. Ook in Bethel wees hij priesters aan die dienst moesten doen in de tempels op de heuvels.
© 2016 ERF Medien