1 Ujmę to następująco: dopóki dziedziczący syn jest nieletni, prawie nie różni się od sługi, chociaż jest właścicielem wszystkiego.

2 Podlega bowiem swoim opiekunom i wychowawcom do czasu wyznaczonego przez ojca.

3 Podobnie było z nami. Zanim zaufaliśmy, byliśmy niewolnikami ziemskich praw.

4 Ale gdy nadszedł wyznaczony czas, Bóg posłał swego Syna, którego urodziła kobieta i który podlegał Prawu.

5 Posłał Go, aby wykupił tych, którzy żyli w niewoli Prawa – byśmy mogli być adoptowani na synów.

6 A ponieważ jesteśmy Jego synami, Bóg posłał do naszych serc Ducha swego Syna, dzięki któremu wołamy: „Abba, tatusiu”.

7 Odtąd nie jesteś już niewolnikiem, ale wolnym synem Boga – a tym samym Jego spadkobiercą.

8 Zanim poznaliście Boga, byliście niewolnikami nieprawdziwych bożków.

9 A teraz, gdy już Go poznaliście – choć właściwie to On poznał was – jak możecie wracać do tych bezsilnych i bezwartościowych rzeczy? Znowu chcecie być ich niewolnikami?

10 Ustanowiliście sobie pseudo święte dni, miesiące, specjalne okresy i lata.

11 Martwię się o was! Czy cała moja mozolna praca nad wami poszła na marne?

12 Przyjaciele, błagam was: naśladujcie moje życie w wolności, tak jak ja upodobniłem się do was, nie żyjąc według praw judaizmu. Nie doznałem od was krzywdy,

13 choć, jak pewnie pamiętacie, przyniosłem wam ewangelię w słabości.

14 Pomimo uciążliwości nie zlekceważyliście mnie ani nie odrzuciliście. Wręcz przeciwnie, przyjęliście mnie jak anioła Bożego, jak samego Jezusa Chrystusa.

15 Gdzie się więc podziała wasza radość? Przypomnę wam, że byliście wtedy gotowi zrobić dla mnie wszystko, nawet wydłubać i oddać mi swoje oczy, jeśli byłaby potrzeba.

16 Czy teraz stałem się waszym wrogiem, bo mówię wam prawdę?

17 Ci, którzy narzucają wam zbędne prawa, gorliwie starają się pozyskać wasze względy, ale nie dla waszego dobra. Usiłują oderwać was ode mnie, aby zdobyć waszą gorliwość.

18 Dobrze jest jednak być zawsze gorliwym i w słusznej sprawie, nie tylko wtedy, gdy z wami jestem.

19 Dzieci moje! Czuję się, jakbym ponownie w bólach was rodził, aż Chrystus w pełni ukształtuje wasze życie.

20 Chciałbym teraz być wśród was i móc inaczej, łagodnie z wami rozmawiać. Tak bardzo się o was niepokoję!

21 Odpowiedzcie mi wy, którzy chcecie poddać się Prawu: Czy w ogóle to Prawo rozumiecie?

22 Napisane jest w nim, że Abraham miał dwóch synów: jednego ze służącą i jednego z żoną – kobietą wolną.

23 Syn służącej urodził się zwyczajnie, ale syn wolnej żony – dzięki obietnicy Boga.

24 Kobiety te stanowią symbol dwóch przymierzy: jedno, zawarte na górze Synaj, poddające w niewolę Prawa, to Hagar.

25 Ona też symbolizuje górę Synaj w Arabii i reprezentuje obecną Jerozolimę, która wraz ze swymi dziećmi, Hebrajczykami, nadal znajduje się w niewoli Prawa.

26 Natomiast naszą matką jest niebiańska, wolna Jerozolima, którą symbolizuje wolna Sara.

27 O tym właśnie czytamy w Piśmie: „Raduj się, kobieto bezpłodna, ty, która nie rodziłaś. Krzycz i wołaj, choć nie doznałaś bólów rodzenia. Bo więcej dzieci będzie miała samotna niż ta, która ma męża”.

28 Moi drodzy! Wy właśnie, tak jak Izaak, jesteście dziećmi według Bożej obietnicy.

29 I jak wtedy Izmael, urodzony zwyczajnie, prześladował Izaaka, narodzonego dzięki Duchowi Świętemu, tak teraz wy jesteście prześladowani.

30 Co o tym mówi Pismo? „Odeślij niewolnicę i jej syna, gdyż syn niewolnicy nie będzie dziedziczył razem z synem wolnej”.

31 Przyjaciele! Nie jesteśmy niewolnikami, dziećmi niewolnicy, ale ludźmi wolnymi – dziećmi kobiety wolnej.